ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠١ - بيدل محمد امين بيگ
بيدابادى آقا محمد بن محمد رفيع-
از مشاهير حكماى اواخر قرن دوازدهم هجرت ميباشد كه در اصل گيلانى بود و بجهت اقامت در كوى بيدآباد اصفهان به بيدآبادى شهرت يافت و در سال هزار و صد و نود و هفت در اسپهان درگذشت و در سمت شرقى خارج تكيه آقا حسين خوانسارى مدفون شد. ملّا على نورى، حكيم الهى، ميرزا ابو القاسم مدرّس مدرسه چهار باغ اسپهان و ملّا محراب عارف گيلانى از شاگردان او است. ملّا محراب نيز از مشاهير حكما و عرفا و از تلامذه ملّا اسمعيل خاجوئى آتى الذكر است بوحدت وجود معتقد بود و در زمان خود مطعون جمعى از اهل فضل گرديد و همان است كه در زبان زنان اسپهان بشيخ چادرى شهرت يافته و گويند فاتحه خواندن براى او زنان فقير را بچادر ميرساند. (اطلاعات متفرقه)
بيدست
در قسمت چهارم از باب كنى بعنوان بنت خداويردى خواهد آمد.
بيدل قربان بن رمضان-
رودبارى قزوينى، اديبى است شاعر نامى، با حجة الاسلام سيد محمد باقر رشتى اصفهانى (متوفى بسال ١٢٦٠ ه قمرى) معاصر و متخلّص به بيدل بود و كتابى موسوم به بيدل در مقتل تأليف داده و تاريخ وفات و چيزى از اشعارش بدست نيامد. (ص ١٨٦ ج ٣ ذريعه)
بيدل ميرزا حاج محمد-
مازندرانى كرمانشاهانى، از شعراى عهد ناصر الدين شاه قاجار (١٢٦٤- ١٣١٣ ه ق) كه به بيدل تخلّص ميكرد. او نيز كتابى موسوم به تحفة الذاكرين در مقتل تأليف داده و تاريخ وفات و مشخّصات ديگرش بدست نيامد و گاهى كتاب مذكور او را نيز مثل خودش به بيدل موسوم دارند.
(ص ١٨٦ ج ٣ ذريعه)
بيدل محمد امين بيگ-
نيشابورى، از نجباى شعراى نيشابور است و ظاهرا با رضا قلى خان هدايت (متوفى در سال ١٢٨٧ ه ق) معاصر بود و از اشعار او است:
برآورد از نهادم دود شمعى |
ندانم كز كدامين دودمان است |
|