ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٧ - جوهرى
جوزق ابو بكر، محمد بن عبد اللّه بن محمد بن زكريا-
از مشاهير محدّثين عامّه ميباشد كه كتاب المتفق در علم حديث از تأليفات وى بوده و بعض آثار ديگرى هم دارد و بسال سيصد و هشتاد و هشت هجرت (٣٨٨ ه ق) در هشتاد و دو سالگى درگذشت.
جوزق (بر وزن رونق) يكى از نواحى نيشابور و يكى ديگر از نواحى هرات و منسوب بودن محمد بهريك از آنها محتمل و ظاهر اوّل است. بهرحال او را بجهت همين نسبت، جوزقى هم گويند و اما جوزق گفتن او كه نام خود ناحيه است مجاز بوده و از راه تسميه حال باسم محلّ است و يا اينكه عبارت محمد جوزق، هرجا كه استعمال شود از قبيل اضافه ميباشد. (ص ١٨٥١ ج ٣ س)
جوزقى ابو بكر-
از عرفاى اواخر قرن چهارم و اوائل قرن پنجم هجرت، در اصل از ناحيه جوزق مذكور در بالا ميباشد كه در نسا امرار حيات مينمود و در عصر غزنويان با ابو سعيد ابو الخير معاصر بود، جماعتى از اين طبقه فيض صحبت او را دريافتهاند، وفاتش در اوائل قرن پنجم و سالش غير مضبوط و ظاهرا نامش هم ابو بكر است. (ص ١١٦ ج ٣ مه)
جوزقى ابو بكر محمد بن عبد اللّه-
در بالا بعنوان جوزق مذكور شد.
جوزى محمد بن ابراهيم-
مكنّى بابو بكر، از مبرّزين ادبا ميباشد كه در انساب و علوم قرآنى توانا و مرجع استفاده اكابر وقت خود بود و بسال ٣٥٤ ه ق درگذشت و نسبت او بشهر جوز (بضمّ اوّل) از بلاد كرمان است و بحوزى (با حاى بىنقطه) نيز مراجعه نمايند. (ص ١١٩ ج ١٧ جم)
جولانى
رجوع بحلوانى نمايند.
جوهرى
دو تن از شعراى عثمانى و چهار تن نيز از شعراى ايرانى است كه يكى از اين چهار تن قندهارى، محمد امين نام، سومى ميرزا مقيم تبريزى و چهارمى معروف به زرگر