ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٨ - جوهرى اسمعيل بن حماد
ميباشد لكن بجهت جهالت تاريخ حيات و وفات ايشان از ترجمه حالشان صرفنظر كرده و بشرح حال چندى ديگر از افاضل علم و ادب كه بهمين عنوان جوهرى شهرت دارند مىپردازيم و از چهار تن نامبرده نيز كه شرح مختصرى از وى در دست هست فقط جوهرى زرگر است اينك در زير بذكر او نيز خواهيم پرداخت و اما جوهرى در اصطلاح علماى رجال، بفرموده وافى قاسم بن محمد و بفرموده مجلسى محمد بن زكريا ميباشد و شرححال هردو موكول بكتب رجاليه است.
جوهرى [ميرزا ابراهيم]
ميرزا ابراهيم، (يا ميرزا محمد باقر) مؤلف كتاب طوفان البكاء فى مقاتل الشهداء، هروىّ الاصل، قزوينى المسكن، اصفهانى المدفن، از ائمّه كلام فارسى، در نظم و نثر ماهر و شاعرى است مرثيهگوى و متخلّص بجوهرى كه از كثرت اشتهارش كتاب مذكور او نيز بجوهرى شهرت يافته است، در سال ١٢٥٣ ه قمرى و يا در هزار و دويست و چهل و اندى در اسپهان درگذشت و درميان گورستان آبپخشان از توابع كوى بيدآباد مدفون شد. در روى قبرش اشعارى حجارى شده كه سه بيت از آنها را انتخاب مينمايد و نامش بفرموده روضات محمد باقر و بنوشته بعضى ديگر ميرزا ابراهيم بن محمد باقر است.
همچو ابراهيم مردى، كز عرض در روزگار |
شد مجرّد گوهر ذاتش كه آمد جوهرى |
|
اصل دانش، شاخ حكمت، بار فضل و معرفت |
بحر ذوق و كوه عشق و طبع ابر انورى |
|
عنصرى عنصر، نظامى نظم و فردوسى مقام |
حافظى مشرب، ظهيرىطبع و چاكر انورى |
|