ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٤ - اسنوى عبد الرحيم بن حسن
از سواد عراق كه مؤسّس طريقت مذكوره بوده و ايشان را اخلاف گويند، چنانچه مباركيّه هم به غلام مبارك نام اسمعيل منسوب و ايشان را اسلاف گويند.
(كتب رجاليه و ديگر كتب مربوطه)
اسنا[١]
اسنائى
ابراهيم بن هبة اللّه عبد الرحيم بن حسن عبد الرحيم بن على تماما در زير، بعنوان اسنوى نگارش يافتهاند.
اسنوى ابراهيم بن هبة اللّه بن على-
اسنوى، فقيه شافعى، نحوى، ملقّب به نور الدين، فاضل با جودت و حسن سيرت بود و مدتى قضاوت اخميم و سيوط را نموده است. شرح الفيه ابن مالك و مختصر وجيز و مختصر وسيط از آثار علمى او ميباشد و در سال هفتصد و بيست و يك از هجرت درگذشته است.
(ص ٥٠ ت)
اسنوى عبد الرحيم بن حسن-
بن على بن عمر بن على بن ابراهيم، اموى شافعى، فقيه اصولى، اديب نحوى عروضى، مكنّى به ابو محمد و ملقّب به جمال الدين كه به ابن هشام صاحب مغنى همطبقه بود، نحو را از ابو حيّان اخذ و فقه را از سبكى و سنباطى و وجيزى و مانند ايشان آموخت، در علوم عقليّه از تسترى و قونوى و امثال ايشان تلمّذ كرد و در عهد خود مفتى و مدرّس ديار مصر و رئيس ملت شافعى بود. تأليفات او بدين شرح است:
١- اشباه و نظائر ٢- الغاز ٣- جواهر البحرين فى تناقض الحبرين ٤- التمهيد ٥- التنقيح على التصحيح ٦- شرح الفيه ابن مالك ٧- شرح عروض ابن صاحب ٨- طبقات الشافعية كه يك نسخه آن به رقم ٢٤٥٦ در خزانه بانكى فور موجود است ٩- طبقات الفقها ١٠- طرز المحافل ١١- فروق و جوامع ١٢- المهمات ١٣- نهاية السئول شرح منهاج الوصول و غير اينها. اسنوى شب يكشنبه بيست و هشتم جمادى الاولى هفتصد و هفتاد و دو
[١]- اسنا- شهرى است در صعيد مصر كه در مقام نسبت بآن اسنوى و گاهى اسنائى گويند و چندى از منسوبين آن را مينگارد: