ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢١ - اسكافى محمد بن احمد بن جنيد بغدادى
اهل دين به خشوع و با پيران به حرمت رفتار كنيد تا باب معانى بروى شما مفتوح گردد و ظاهرا نامش هم همان ابو بكر بوده و وفاتش مضبوط نيست. (ص ١٢٥ ج ٣ مه)
اسكاف ابو بكر محمد بن احمد-
از اكابر فقهاى حنفيّه ميباشد كه در سال چهارصد و چهل و سه (٤٤٣ ه ق) از هجرت وفات يافت.
(ص ٢١٠ ج ٤ فع)
اسكاف ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه نحوى-
در ذيل ترجمه مرزوقى خواهد آمد.
اسكافى ابو حنيفه مروزى-
بهمين عنوان خواهد آمد.
اسكافى عبد اللّه معتزلى-
مكنّى به ابو جعفر، صاحب كتاب نقض بر رساله عثمانيّه جاحظ است كه در دويست و چهل و يك هجرت (٢٤١ ه ق) درگذشت. (ص ٩٨ هب)
اسكافى محمد بن احمد بن جنيد بغدادى-
كاتب اللقب، ابو على الكنية، اسكافى و ابن جنيد الشّهرة، شيخ اجلّ اقدم ثقه، فقيه اصولى، اديب، متكلّم، محدّث واسع العلم جليل القدر، از اعاظم فقهاى اماميّه، اكابر علماى دينيّه، از مشايخ شيخ مفيد و مشايخ مشايخ نجاشى و شيخ طوسى بوده و نخستين كسى است كه باب اجتهاد را مفتوح نمود و احكام شريعت را بر روى آن اساس و اعمال اصول فقهيّه مبتنى ساخت و يا آنكه در اين موضوع حسن بن ابى عقيل را اقتفا جسته، اين است كه اين دو فقيه جليل، در اغلب احكام فقهيّه و فتاوى دينيّه موافق هم بوده و از ايشان به قديمين تعبير نمايند. چون صاحب ترجمه راه افراط پيموده و قياس را حجّت ميدانسته است بهمين جهت اختلافات وى در احكام فقهيّه محل توجه فقها نبوده و كتابهاى او را متروك داشته و كأن لم يكن پنداشتهاند، لكن دور نيست كه استدلالات او با قياسات عقليّه در بعضى از مسائل فقهيّه بعد از استدلال به كتاب و سنّت محض از راه الزام خصم و اتمام حجّت باشد و بس، چنانچه محقّق در معتبر و كثيرى از اجلّه همين رويّه را معمول داشتهاند.