ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٤ - جواليقى اسمعيل بن موهوب بن احمد بن محمد بن خضر
جنيد در سال دويست و نود و هفت يا هشت از هجرت (٢٩٧ يا ٢٩٨ ه قمرى) در نود و يك سالگى در بغداد درگذشت و در مقبره شونيزيه نزد قبر خالش سرّى سقطى بخاك سپرده شد ولى بنوشته آثار عجم وفاتش در سال ٢٥٧ ه بوده است. پوشيده نماند كه فاضل محدّث معاصر در هدية الاحباب به تبعيّت قاموس، نام اصلى جنيد را سعيد بن عبيد نوشته و جنيد را لقب دانسته و بزعم بعضى نامش سعيد بن محمد بن جنيد ميباشد، لكن اين قول غريب بوده و با مندرجات كتب تراجم موجوده در نزد اين نگارنده منافات دارد و صاحب روضات هم آن را در هيچيك از كتب تراجم بدست نياورده است و تعرّض ما در اين عجاله بترجمه حال جنيد محض براى آگاهانيدن اين مطلب و احتمال صحت لقب بودنش ميباشد و الّا بنابر اينكه جنيد، نام اصلى باشد ترجمه حال او خارج از وضع اين كتاب است.
(ص ١٥ ج ٥ مه و ١٦٣ ت و ١٢٧ ج ١ كا و ١٨٤٥ ج ٣ س و ٦٨ عم و ٥٤ ج ٣ فع)
جنيد شيرازى ابن فضل اللّه-
ملقّب بصدر الدين كه مرشد و شيخ الاسلام بود، مدتى در خلوت نشسته و چندى بزيارت مكّه و مسافرت بلاد شام رفت و سپس بشيراز مراجعت نمود. تصانيف زيادى دارد، از آن جمله است:
١- ذيل المعارف فى ترجمة العوارف ٢- شرح احاديث نبويه، وى در سال ٧٩١ ه قمرى درگذشت. در آثار عجم گويد: در صحن مسجد حاجى باقر از كوى دزك شيراز مزارى است معروف بشيخ جنيد و گرمابهايست نزديك آن مسجد، كه آنهم حمام شيخ جنيد است ولى چون لوح قبر متلاشى شده معلوم نيست كه كداميك از همين جنيد شيرازى و يا جنيد شيرازى مذكور در زير است و شايد هم هيچكدام نباشد. (ص ٤٦٤ عم)
جنيد شيرازى ابو القاسم-
در مستدركات بايد نوشته شود.
جواليقى[١]
جواليقى اسمعيل بن موهوب بن احمد بن محمد بن خضر-
بغدادى، مكنّى بابو محمد، اديبى است فاضل بارع نحوى لغوى، مليح الخط و
[١]- جواليقى- وجه نسبت آن در باب كنى، ضمن شرححال ابن الجواليقى موهوب، خواهد آمد و در اينجا بعضى از موصوفين بهمين نسبت را تذكر ميدهد.