ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٦٥ - آهى ترشيزى جغاتايى
شيعه به تشيع او تصريح كرده است. ص ٢٢١ ج ٢ س و كنى و القاب بروجردى
آوى[١]
آوى حسن بن ابى طالب-
بعنوان آبى مذكور افتاد.
آوى محمد بن محمد بن محمد-
بن زيد ابن داعى حسينى آوى غروى، نقيب رضى الدين، سيد، عابد، جليل، صالح، زاهد، نبيل، صاحب مقامات عاليه و كرامات باهره، عديل سيد ابن طاوس و صديق او بوده است. بسا باشد كه ابن طاوس از او ببرادر صالح تعبير نمايد و اين سيد همان است كه سند بعضى از استخارات بدو منتهى گردد و بواسطه چهار پدر مذكور خود تمامى مصنّفات سيد مرتضى و شيخ طوسى و سلار و ابن البراج و ابو الصلاح را از خودشان روايت مىكند و در چهارم صفر ششصد و پنجاه و چهار هجرت (٦٥٤ ه) عازم جنان گرديد. (ص ١٠١ هب و ٤٤٤ مس)
آهنگ شيرازى ميرزا محمد-
پسر كهين فرهنگ شيرازى آتى التّرجمه، متوفى بسال ١٣٠٨ ه قمرى، از شعراى اوائل قرن چهاردهم هجرى شيراز ميباشد و از او است:
دل شيفته روى تو بود |
آشفتهتر از موى تو بود |
|
جان در هوس بوس تو رفت |
دل معتكف كوى تو بود |
|