ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٢٥ - تبريزى محراب
خود با كمال مهارت نگارش يافته و گراور همين قطعه در كتاب پيدايش خط و خطّاطان موجود است. (ص ٤٥٨ همين كتاب پيدايش)
تبريزى حاجى ميرزا لطفعلى-
بن ميرزا احمد بن لطفعلى بن محمد صادق تبريزى مغانى، از اكابر علماى طراز اوّل تبريز ميباشد كه از صاحب رياض و پدر خود ميرزا احمد مجتهد معروف تبريزى اخذ مراتب علميّه نمود و بعد از ارتقاء بمقامات شايسته از نجف بآذربايجان مراجعت كرد و امامت جمعه بدو مفوّض شد و تأليفات طريفه دارد:
١- اوثق الوسائل فى شرح رياض المسائل كه تا مبحث تيمم ميباشد ٢- الزكوة ٣- شرح قصيده كعب بن زهير در مدح حضرت رسالت ص كه مطلع آن اين است: بانت سعاد و قلبى اليوم مكبول الخ و در سال ١٢٧٤ ه ق در ايران با كتاب سامى ميدانى چاپ سنگى شده است ٤- ملاذ الداعى در اخلاق و مواعظ بپارسى و سه سال پيش از وفات پدرش در سال ١٣٦٢ ه ق با دو برادر ديگرش ميرزا رضا و حاج ميرزا جعفر با وباى عمومى بدرود جهان گفتند. حاج ميرزا جعفر مذكور فرزندى داشت بنام حاج ميرزا موسى كه عالمى بود فقيه اصولى زاهد متّقى، از شاگردان شيخ مرتضى انصارى و حاج سيد حسين كوهكمرى و از تأليفات او است:
١- اوثق الوسائل فى شرح الرسائل كه در سال ١٣٠٢ ه ق در تبريز چاپ شده و بهترين شرحهاى رسائل استادش شيخ انصارى بوده و محلّ استفاده متبحّرين ميباشد ٢- حاشيه قوانين الاصول كه در حواشى بعضى از چاپهاى خود قوانين چاپ شده است و در سال هزار و سيصد و هفت هجرى (١٣٠٧ ه ق) در تبريز وفات يافت.
(ص ٤٧٣ ج ٣ ذريعه و اطلاعات خارجى)
تبريزى محراب-
از اكابر ادباى نامى و خوشنويسان تبريز بشمار ميرفت، با شاه قاسم خوشنويس مشهور تبريزى و ظهير قاضىزاده اردبيلى معاصر و در خط نسخ بىنظير بود، قرآنى با كمال نفاست و قشنگى بخط او در مسجد ابراهيم پاشا در استانبول موجود است كه تاريخ كتابت آن سال نهصد و نهم هجرت