ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١١٥ - اسدى ايمن بن خريم
اخباريّين فروگذارى ننمود و پس از اين جمله، بعض كلماتى بكاربرده كه دور از شيوه ادب است. بارى محمد امين از صاحب مدارك و صاحب معالم و ميرزا محمد استرابادى صاحب رجال، روايت كرده و در سال هزار و سى و سه يا شش از هجرت (١٠٣٣ يا ١٠٣٦ ه قمرى) در مكّه معظمه وفات يافت. (ص ٣٣ ت و ٤٩٤ ملل و ٤١١ مس)
استونه [احمد بن محمد دينورى]
در اصطلاح رجالى بفرموده بروجردى، احمد بن محمد دينورى است. حرف سوم آن تاى قرشت مضموم بوده و يا آن نيز مثل ما بعد واو، حرف نون است.
اسدآبادى سيد جمال الدين-
بعنوان افغانى خواهد آمد.
اسدى احمد بن جعفر-
بفرموده بروجردى مصطلح رجال است و گاهى به عبد اللّه بن محمد و يحيى بن قاسم نيز اطلاق نمايند و نسبت آن باسد قريش يا ربيعه يا ابن شريك از بطون قبيله ازد ميباشد و يا اينكه منسوب به اسدى ديگر است. بفرموده بحار مراد از اسدى تنها، احمد بن جعفر بوده و در اول سند صدوق، محمد بن على بن اسد و بهرحال شرح حال ايشان در كتب رجاليّه است.
اسدى ايمن بن خريم-
از قبيله بنى اسد، از مشهورترين شعرائى است از انصار علويّين، كه در محبت حضرت امير المؤمنين (ع) و طريقت تشيّع بسيار ثابت بوده و بنىهاشم را مدحهائى خوب گفته و از آن جمله است:
نهاركم مكابدة و صوم |
و ليلتكم صلوة و اقتراء |
|
أ اجمعكم و اقواما سواء |
و بينكم و بينهم الهواء |
|
و هم ارض لارجلكم و انتم |
لا رؤسهم و اعينهم سمأ |
|