ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠٦ - ارسنجانى ملا على عسگر
از شاگردان حجة الاسلام رشتى آتى الترجمه روايت كرده و بواسطه او از حجة الأسلام مذكور نيز روايت ميكند.
ملا محمد تقى مذكور نيز از اكابر مجتهدين بوده و در سال ١٢٥٧ ه قمرى بامر دولت با كمال عزّت از يزد به تهران آمد و اقامت گزيد و مدرّسى مدرسه فخريّه بدو مفوض شد و در سال هزار و دويست و شصت و هفت هجرت (١٢٦٧ ه) وفات يافت.
(مآثر و آثار و ص ٩٩ ج ١ عه و ١٨ ج ٢ نى)
ارزنى يحيى بن محمد-
نحوى مكنّى به ابو محمد، از ائمّه علوم عربيه و از شاگردان حسن بن عبد اللّه سيرافى بود و در محرم سال چهارصد و پانزدهم هجرت (٤١٥ ه قمرى) درگذشت. كتاب مختصرى در نحو نوشته كه بسيار مليح الخط و سريع الكتابة بود. هرروز وقت عصر ببازار كتابفروشان رفته، كتاب فصيح ثعلب را به اجرت نيم دينار نوشته و هزينه ضروريّات خود مىنمود و چيزى ذخيره فردا نمىكرد.
(ص ٢٣٩ ج ١٤ تاريخ بغداد و ٣٤ ج ٢٠ جم)
ارزيزى ابو العباس-
از اكابر عرفاى اواخر قرن چهارم هجرت بود كه خواجه عبد اللّه انصارى متوفى در سال ٤٨١ ه زمان او را دريافته و شرح حال او را مىنويسد و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٣٩٨ ج ٢ مه)
ارسنجانى ملا احمد-
از قصبه ارسنجان شيراز، جامع فضائل حميده و حاوى خصال پسنديده بود. پس از تحصيل علوم رسمى و عقلى و نقلى ترك علائق دنيوى گفت و خلوت را بر جلوت گزيده و مرجع استفاضه اكثر ارباب حال و اصحاب كمال گرديد و مدتها در شيراز اقامت كرده و بذكر حق آرميد. يك مثنوى شوريه نامى دارد و در سال ١٢٧٤ ه قمرى در شيراز وفات يافت و در دار السّلام آن شهر مدفون شد.
(ص ٢٤٨ عم)
ارسنجانى ملا على عسگر-
از قصبه ارسنجان شيراز و از مشاهير سالكين و مجاهدين بود. دست ارادت به ملا احمد ارسنجانى فوق داد و خط نسخ او ناسخ خطوط پيشينيان شد و در سال ١٣٠٢ ه قمرى در همان قصبه درگذشت.
(ص ٢٤٨ عم)