ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦٢ - ماهيت ولايت در قرآن

يؤتون الزكوة وهم راكعون ]( .

كه اساس ولايت در اين بخش از آيات همان ولايت تدبير و سرپرستى است .

در سوره انفال مى فرمايد :

( ان الذين آمنوا و هاجروا وجاهدوا بأموالهم و أنفسهم فى سبيل الله والذين آووا ونصروا اولئك بعضهم اولياء بعض والذين آمنوا ولم يهاجروا مالكم من ولايتهم من شى ء حتى يهاجروا و ان استنصروكم فى الدين فعليكم النصر الا على قوم بينكم و بينهم ميثاق والله بما تعملون بصير ) . [١٢]

يعنى مهاجرين و انصار اولياء يكديگرند , اما آنها كه اهل ايمان و اهل هجرت نبودند از ولايت شما برخوردار نيستند . نه از ولاء نصرت و محبت شما متنعمند و نه از ولايت تدبير و سرپرستى شما برخوردارند , در اينجا ولايت ( به فتح واو ) آمده است كه هم تدبير و سرپرستى را نفى مى كند و هم محبت و نصرت را و اما ولايت ( به فتح واو ) كه در سوره كهف است( هنالك الولاية لله الحق ) [١٣] همان ولايت تدبير و سرپرستى است .

آنگاه در آيه ٧٣ سوره انفال مى فرمايد :

( والذين كفروا بعضهم أولياء بعض ) .