ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦١ - ماهيت ولايت در قرآن

است به اتخاذ ولى به معناى مدبر و سرپرست بيانجامد , لذا خداى سبحان براى اينكه انسان به آن خطر مهم نيافتد , از ابتدا , ولاء قرب و محبت و نصرت را منع مى كند , تا به آن ولاء تدبير و سرپرستى منتهى نشود .

در آيه ٥٤ همين سوره مى فرمايد :

( يا أيهاالذين آمنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف يأتى الله بقوم يحبهم و يحبونه) .

اين ولايت متقابل است كه محصولش محبت متقابل است , مى فرمايد : اگر شماها از دين فاصله گرفتيد خداى سبحان كسانى را مى آورد كه هم محبوب خدايند و هم خدا محبوب آنهاست و دينش را يارى مى كنند .

آيه ٥٧ همين سوره مباركه اين است كه :

( يا أيها الذين آمنوا لاتتخذوا الذين اتخذوا دينكم هزوا ولعبا من الدين اوتوا الكتاب من قبلكم والكفار أولياء ) .

اهل كتاب و كفار را به عنوان اولياء اخذ نكنيد , يعنى اول با آنها رابطه دوستى برقرار نكنيد تا رفته رفته به رابطه ولاء تدبير و سرپرستى منتهى نشود .

در همين سوره , آيه ٥٥ ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام مطرح است :

([ انما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا الذين يقيمون الصلوة و