ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٩ - نامحدود بودن ولايت الهى در لسان آيات قرآنى

منتها اگر اين آگاهى از طريق حوادث تلخ دنيوى نظير آنچه كه در سوره كهف بيان شده است , حاصل شود , امكان تحصيل ايمان و جبران كفر وجود خواهد داشت , وليكن اگر با حوادث اخروى بدست آيد , راه براى ايمان به آن باقى نمى ماند . به اين معنى كه كافر در قيامت , ولايت حق را مشاهده مى كند , اما نمى تواند به آن ايمان بياورد , و لذاست كه يكى از نام هاى قيامت( يوم الحسرة) است .

نامحدود بودن ولايت الهى در لسان آيات قرآنى

همان گونه كه قرآن كريم درباره الوهيت دو بيان دارد , در يك بيان الوهيت را منحصر در خدا مى داند , و در بيانى ديگر , آن را از غير خدا نفى مى نمايد , درباره ولايت نيز دو لسان وجود دارد .

با يك لسان , از حصر ولايت الهى سخن مى گويد , مانند آيه ٩ سوره شورى كه مى فرمايد :

( فالله هوالولى ) .

و يا آيه ٢٨ همان سوره كه مى فرمايد :

( وهوالولى الحميد ) .

و با لسانى ديگر , هرگونه ولايت را از غير خدا نفى مى نمايد , مانند آيه ٤ سوره سجده .