ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧٣ - علم و قدرت خداى سبحان و رابطه آن دو با صمديت و ولايت

بكل شى ء عليم ]( . [٨]

قلاده آسمان و زمين به دست خداست . قلاده , پارچه يا غير پارچه است كه محيط به گردن مى باشد . از آنجا كه زمين و آسمان در برابر خدا گردن مى نهد , مى فرمايد قلاده گردن گير سماوات وارض به دست خدا است . چرا كه او به همه چيز دانا است . مى داند كجا جاى بسط است , و كجا جاى قبض . كجا زنده كند . و كجا بميراند . حال كه چنين است( يبسط الرزق لمن يشاء ويقدر ) وسعت و تنگى روزى با او است , خواه روزى هاى ظاهرى كه اهميت چندانى ندارد , و يا روزى هاى معنوى همچون علم و كمالات نفسانى كه داراى اهميت است .

هنگامى كه شعيب سلام الله عليه از نبوت خود سخن به ميان مى آورد مى فرمايد :

( رزقنى منه رزقا حسنا ) . [٩]

خدا روزى خوبى به من داده است . خداى سبحان نيز وقتى كه نبوت و معارف الهى را مطرح مى كند , مى فرمايد :

( أهم يقسمون رحمة ربك نحن قسمنا بينهم معيشتهم ) . [١٠]

مگر تقسيم رحمت و نبوت و معارف به دست آنهاست كه به دلخواه خود پيغمبر تعيين كنند ؟ اين چنين نيست , بلكه به دست خدا