اصول فلسفه و روش رئاليسم - العلامة الطباطبائي - الصفحة ١١٣ - خرده گيرى
٢-اين قانون گذشته از اينكه درست تنظيم نشده- و مشتمل بر جزء زائد است فاسد نيز هست- زيرا در هر سه مرتبه متوالى از جريان حوادث- تحقق تكامل مرتبه اول را از مرتبه دوم نفى كرده- به دست مرتبه سوم مىسپارد- و حال آنكه چنانكه بيان كرديم- تكامل در مرتبه از چند نظر است- ١-از نظر مسئله توليد ضد ضد خود را- و اينكه آيا هر تصور و وضعى به سوى ضد خود كشيده مىشود- .
٢-از نظر مسئله سير تثليثى طبيعت- و اينكه آيا طبيعت هميشه از ضدى به ضد ديگر- و از آن به سوى حالت تركيبى آن دو ضد سير مىكند- و هر چيزى تركيبى است از دو ضد- كه در دو مرحله پيشين از آنها گذشته است- .
٣-از نظر تعبير هگلى مثلث تز آنتىتز سنتز كه به صورت- اثبات نفى نفى در نفى بيان كرده است- و بر اساس اصل تناقض آن را بنا نهاده است- يعنى از اين نظر كه آيا ماهيت هر مرحلهاى- نسبت به مرحله پيشين نفى و عدم است- و يا عدم بودن هر مرحله نسبت به مرحله قبلى- يا بعدى اعتبارى بيش نيست- و ماهيت همه مراحل اثباتى است- .
٤ از نظر اينكه آيا تكامل بر روى سه پايه قرار گرفته است- آيا تكامل را با دو پايه نيز مىتوان توضيح داد- ايراد اولى كه در متن ذكر شده- بر تعبير هگلى مثلث وارد است كه- ماهيت پايه دوم را عين نفى پايه اولى- و ماهيت پايه سوم را نفى مركب مىداند- خلاصه ايراد اينست كه- نفى و عدم يك اعتبار ذهنى است نه يك واقعيت خارجى- و آنچه در مرحله دوم عدم اعتبار مىشود خود اثبات است- و در متن واقع جز اثباتهاى متوالى چيزى نيست- عدم يك عنصر واقعى نيست كه- بتوان فرض كرد واقعيتى تبديل به آن بشود- و يا از تركيب آن با چيز ديگر حقيقت- يا واقعيتى تشكيل گردد البته اين ايراد- بر اساس نظريهاى است كه شدن را جمع نقيضين مىداند