شاه كرمانى گويد:علامة الحكمة معرفه اقدار الناس و علامة التقوى الورع و علامة الورع الوقوف عند الشبهات و علامة الخوف الحزن و علامة الرجاء حسن الطاعة و علامة الزهد قصر الامل».

(طبقات ص ١٩٣).

از حكمت يونانى سرباززده و بحكمت ايمانى روى آريد.

اى كرده بعلم مجازى خو نشنيده ز علم حقيقى بو
سرگرم بحكمت يونانى دل سرد ز حكمت ايمانى
در عالم رسوم چو دل بستى بر اوجت اگر برد پستى
در ملكوت اعلى جولان كنيد و جز در حضرت عنديت آشيان نسازيد.

به حكمتها قوى پر كن تو مر طاوس عرشى را
كه تا زين دامگاه او نشاط و آشيان بينى
و هر حركت كه كنيد،بحكمت كنيد، در حظيرۀ رضاى محبوب جمع گرديد:و مراد خود را در آن فداء مراد الله كرده و نظر خود بتبع نظر وى داشته و با ياد وى بهر جا رسيد بياسوده كه در ميدان جلال بر مقام نياز از عشق او سوخته گرديد در روضه وصال بر تخت ناز با لطف او آمده.

صاحب لمع گويد«الحكمة جند من جنود الله يرسلها الى قلوب العارفين»و در قرآنست كه «يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشٰاءُ» (لمع ص ٢٥١-شرح منازل ص ١٢٩ اصطلاحات شاه ص ١٧).

برخى از تركيبات،خياط حكمت، عطاران حكمت،مهندس حكمت،حكمت بالغه.

حكماء گويند«الحكمة علم باحوال الاعيان و الحقايق الموجودات على ماهى فى نفس الامر».

حِكمَتِ إشراق

-حكمت اشراق فلسفۀ مبتنى بر فلسفۀ شرق است و يا فلسفۀ شرق است و يا فلسفۀ كه بر مبناى اشراق و كشف است كه همان فلسفه و حكمت ذوقى باشد «فى تحرير الحكمة الاشراق اى الحكمة المؤسسة على الاشراق الذى هو الكشف و حكمة المشارقة الذى هم اهل فارس و هو ايضا يرجع الى الاول لان حكمتهم كشفية ذوقيه فنسب الى الاشراق الذى هو ظهور الانوار العقلية و لمعاتها و فيضانها بالاشراقات على الانفس عند تجردها و كان اعتماد الفارسيين فى الحكمة على الذوق و الكشف و كذا قدماء اليونان خلا ارسطو و شيعته فان اعتمادهم كان على البحث و البرهان لا غير».

(از ش ص ١٢)

حُكمِ تَبَعى

-(اصطلاح فقهى)احكامى كه تابع‌اند در برابر احكام بالاصاله مانند مالكيت تبعى كه تابع اصلند،هرگاه كسى بيكى از اسباب مالكيت مالك چيزى شد قهرا مالك منافع و ثمرات و نماءهاى متصل و منفصل آنها هم ميشود.

نمى‌توان تابع را در حكم بطور كلى تابع متبوع قرار دارد زيرا وقتى درخت خرمائى كه داراى خرما است فروخته شود اگر قبل از بدو صلاح باشد يعنى هنوز ثمره آن ظاهر نشده باشد بر اين تقدير ثمره مثل جزئى از اجزاء درخت بوده و