داد؟ به علاوه، اين روايات اگر بر تصدّق در مورد لقطه‌اى كه تعريف نشده، دلالت داشته باشد نمى‌تواند در مقابل روايتى كه دلالت بر ملكيت قهرى بعد از تعريف دارد، دليل بر تصدق باشد.

٤. روايت اسحاق بن عمار كه پيش از اين نقل شد و در آن امر به تصدّق درهم‌هايى شده است كه در بعضى از خانه‌هاى مكه دفن شده بود. (٤)

البته اين روايت مربوط به گنج است، پس چه به مورد آن، كه گنج در حرم است، اكتفا كنيم و چه آن را به مطلق گنج‌ها سرايت دهيم، در هر صورت، اين روايت نمى‌تواند در مقابل ملكيت قهرى لقطه بعد از تعريف، دليل بر تصدق باشد.

٥. رواياتى كه دلالت بر تصدّق بعد از سه روز تعريف دارد و آن يكى روايت ابان بن تغلب در مورد كسى است كه سى دينار يافته بود (٥)، و ديگرى روايت ابن ابى يعفور است در مورد گوسفندى كه پيدا شده بود و بعد از سه روز تعريف، حكم به تصدّق آن شده بود. (٦)

ولى پيش‌تر گفتيم كه سند اين دو روايت ضعيف است. به علاوه، در مقابل ملكيت قهرى بعد از يك سال تعريف دلالت بر تصدّق ندارند.

٦. رواياتى كه دلالت بر تصدّق بعد از يك سال تعريف دارد. اين روايات دو گونه‌اند: يا قيد بعد از يك سال تعريف در متن حديث آمده است و يا اينكه اين قيد در متن آنها نيامده، ولى با روايات وجوب تعريف تا يك سال، مقيد شده‌اند. روايات مزبور بدين قرار است:

يكم: حسين بن كثير از پدرش نقل مى‌كند كه گفت: مردى از اميرالمؤمنين (ع) در مورد لقطه پرسيد. فرمود:

(٤) همان، ص٣٥٨، باب ٧ از ابواب لقطه، ح٣.
(٥) همان، ص٣٥٠، باب ٢ از ابواب لقطه، ح٧.
(٦) همان، ص٣٦٥، باب ١٣ از ابواب لقطه، ح١.