١. حارث اعور، نه ضعيف بوده و نه كذاب؛ زيرا هر چند برخى علماى اهل سنت به احاديث حارث استناد نكرده و او را ضعيف توصيف كرده‌اند و از اين رو غبار ترديد پيرامون او برانگيخته شد، اما علت آن، عدم وثاقت او نيست، بلكه چنان كه برخى اعتراف كرده‌اند، به سبب ناخشنودى از آراى اوست. تاريخ نيز اين مطلب را تأييد مى‌كند؛ زيرا او مردى متدين و ثابت قدم بود. در اينجا برخى از سخنان اهل رجال را كه همه به وثاقت و عدالت او تصريح كرده‌اند، مى‌آوريم:

ـ ابن داود در باره او گفته: «او ممدوح است». (٣٤)

ـ ابن ابى داود مى‌گويد: حارث همدانى فقيه‌ترين و داناترين مردم به علم حساب بود و فروض ارث را از على(ع) آموخت.

ـ دَورى به نقل از ابن معين: «حارث از ابن مسعود روايت شنيده».

ـ عثمان بن سعيد دارمى: «از يحيى بن معين سؤال كردم حال حارث در مورد على(ع) چگونه است؟ گفت: ثقه است». (٣٥)

ـ نسايى اگر چه در جايى گفته است: «او قوى نيست»، در جاى ديگر گفته است: «او مشكلى ندارد».

ـ مجالد به نقل از پدرش گفته است: «به شعبى گفته شد: آيا تو نزد حارث

(٣٣) ر.ك: تسترى، محمد تقى، قاموس الرجال، ج٣، ص ٨ ـ ١٦، شماره ١٦٤٢؛ ص ٤٧، شماره ١٧٠٢؛ ص ٥٩، شماره ١٧١٧.
(٣٤) ر.ك: خطيب تبريزى، الاكمال فى اسماء الرجال، ص١٧٩.
(٣٥) جرجانى، ابو احمد عبداللّه‌ بن عدى، الكامل في ضعفاء الرجال، ج٢، ص ١٨٦.