فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٢ - اهليت حقوقى ، شناسايى سن بلوغ و تأثير آن در تكليف (١) شیخ حسن جواهرى
همان گونه كه آشكار است اطلاق اين روايت، كودك مميز را نيز در بر مىگيرد در حالى كه تكاليف الزام آور شرعى به دليل حديث رفع از او برداشته شده است. حديث رفع در حقيقت نوعىلطف و امتنان در حق كودك مميز است در حالى كه عدم قبول اسلام كودك مميز لطف محسوب نمىشود، لذا اطلاق حديث رفع شامل عدم قبول اسلام كودك مميز نمىشود.
سيره مداوم بر اين بوده است كه فرزند غير مميز كافر و مسلمان به تبع والدينشان ، آثار كفر و اسلام بر آنها حمل مىشود؛ يعنى در مورد احكام خانواده ، ارث و ... كودك غير مميز كافر به عنوان كافر تلقى مىشود، ولى به هيچ عنوان فرزند كافر به تبع پدر كافرش مجازات نمىشود؛ چرا كه خداوند متعال هر كس را به سبب اعمال خودش جزا مىدهد. روايات متعددى وارد شده است كه براساس آن، خداوند متعال كودكان را بعد از مرگ مىآزمايد و هيچ كدام از آنها را به پيروى از پدرانشان مجازات نمىكند؛ چرا كه خداوند هيچ كس را بدون حجت و دليل عذاب نمىكند. در روايت صحيحى، زراره از امام باقر(ع) نقل مىكند:
از امام باقر(ع) پرسيدم: آيا از رسول خدا(ص) در مورد بهشت و دوزخ كودكان پرسيدهاند؟ امام باقر(ع) فرمودند: آرى ، و رسول خدا(ص) در جواب فرمودند: خدا بهتر مىداند كه كودكان چه مىكردند . سپس امام باقر(ع) فرمودند؛ اى زراره مىدانى معناى اين عبارت رسول خدا (ص) چيست؟ زراره گفت : نه. امام باقر(ع) فرمودند: مشيت خداوند بر اين است زمانى كه روز رستاخيز بيايد خداوند هفت گروه را مورد آزمون قرار مىدهد: كودكان ، كسانى كه در فاصله زمانى بين دو پيامبر زندگى مىكردند، پيرمردى كه پيامبر را درك كرده ولى عقل خود را از دست داده باشد، كرها، لالهايى كه قدرت تعقل ندارند، ديوانگان و ابلهان. هريك از اينان در برابر خداوند حجت مىآورند، خداوند متعال فرشتهاى به سوى