فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦٥ - نماز خوف در قرآن روح اللّه ملكيان

٣. {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُم الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَاعَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةُ الْمَوْتِ... } (٤)؛

شما كه ايمان داريد، چون مرگ يكيتان در رسيد، به وقت وصيت بايد از ميان شما، دو تن عادل را به شهادت بطلبيد، يا اگر در زمين سير مى‌كنيد و مرگتان در رسيد(و در آنجا مسلمانى را نيافتيد)، دو نفر از غير خودتان را (به گواهى بطلبيد)...».

٤. {... فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَى وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ... } ؛ (٥)

پس ، از قرآن هر چه ميسر شود، بخوانيد. خدا بدانست كه برخيتان بيماران‌اند و ديگرانى كه در زمين سير مى‌كنند و از كرم خدا [روزى[ مى‌جويند و ديگرانى كه در راه خدا پيكار مى‌كنند. پس، از قرآن هر چه ميسر باشد، بخوانيد .

٥. {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلاَ تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُم السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا... } (٦)؛

شما كه ايمان داريد! چون در راه خدا در زمين سير كنيد، درنگ و تأمل كنيد و به كسى كه با شما از در سازش در مى‌آيد، نگوييد مؤمن نيستى.

در اين آيات دو گونه «ضرب» را شاهد هستيم : يكى «ضرب در راه خدا» كه در آيه پنجم است و ديگرى «ضرب در زمين» كه در چهار آيه ديگر است. اين دو