فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٦٤

مبتلا به مسائل اصولى نيست تا در آنها تقليد كند. باز يادآورى مى‌كنم با اين نظريه به دنبال بازكردن راه اجتهاد بى‌مبنا نيستم. كسى كه مقلد است حتى براى دانستن محدوده آنچه در استنباط دخالت دارد، يا بايد مجتهد باشد و يا تقليد كند. لذا با آنكه خودش اجتهاداً نمى‌تواند مقدمات مسأله را جمع آورى كند، مى‌تواند با تقليد در دايره مقدمات و مبادى استنباطى به انضمام آراء اجتهادى خودش، تحصيل حجت كند.

بسيارى از فقها گفته‌اند اگر مقلدى به خطاى مجتهدى در يكى از مقدمات استدلال آگاه باشد، در آن فرع نمى‌تواند از آن مجتهد تقليد كند. آنچه در نظريه اجتهاد متوسط بر اين فرع افزوده شده، آن است كه مقلد مى‌تواند مبناى داراى حجت خودش را جايگزين كند و با منضم كردن آن به ديگر مقدمات مرجع تقليدش به نتيجه آن عمل كند.