سلاح‌ها و كالاهايتان غافل شويد و يكباره به شما حمله برند. اگر باران مايه زحمت شما شد يا بيمار بوديد، بر شما گناهى نيست كه سلاح‌هاى خويش را بگذاريد و احتياط كنيد، كه خدا براى كافران عذابى خفت زا مهيا كرده است و چون نماز را به پايان برديد، خدا را ايستاده و نشسته و خوابيده ياد كنيد، و چون ايمن شديد، نماز را اقامه كنيد كه نماز بر مؤمنان، تكليفى مقرر است.

توضيح فقرات اين آيات

اين آيات را فقره به فقره بررسى مى‌كنيم:

فقره اول

{وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ } .

«ضرب در زمين» كنايه از سير در زمين است؛ چرا كه انسان هنگام حركت پاى خود را بر زمين مى‌زند. در آيات ديگر نيز «ضرب في الأرض» كنايه از سير است. اين آيات عبارت‌اند از :

١. {لِلفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لاَيَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الأَرْضِ... } ؛ (٢)

صدقه از آن فقيرانى است كه در راه خدا از كار مانده‌اند و توانايى سير در زمين را ندارند.

٢. {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا ِلأَخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا... } ؛ (٣)

شما كه ايمان داريد، مانند آن كسان مباشيد كه كفر ورزيدند و در باره برادران خويش، آن گاه كه در زمين سير مى‌كردند يا جنگاوران بودند گفتند: اگر نزد ما بودند، نه مى‌مردند و نه كشته مى‌شدند.

(٢) سوره بقره، آيه ٢٧٣.
(٣) سوره آل عمران، آيه ١٥٦.