را آموخته است. سپس مى‌افزايد: «وفات حارث در ايامى كه عبداللّه‌ بن يزيد انصارى از طرف عبداللّه‌ بن زبير حاكم كوفه بود، رخ داد. عبداللّه‌ بن يزيد (١٦)بر حارث در كوفه نماز خواند. حارث از ساكنان كوفه بود و در همان جا وفات يافت. او از شيعيان اميرمؤمنان على بن ابى طالب(ع) بود». (١٧)

گفته شده كه حارث در ايام حكومت عبدالملك بن مروان در سال ٦٦ ق (١٨) و به عقيده برخى ديگر در سال ٦٥ وفات يافته است. (١٩) ظاهراً بين اين نقل‌ها، منافاتى نيست.

حارث از اصحاب على(ع) بود، (٢٠) بلكه ادعا شده كه از خواص اصحاب او به شمار مى‌رفت. (٢١) نزد او منزلتى داشت و علم فروض ارث و فقه را از او فراگرفت و از او روايات بسيارى نقل كرده است. همچنين از اصحاب حسن(ع) بود. (٢٢)

اين فرد در برخى از نقل‌ها با عنوان «حارث اعور» آمده است و بعضى اعتقاد دارند كه اين دو عنوان، يكى است. (٢٣) برخى ديگر احتمال داده‌اند اين عنوان، مشترك ميان دو يا سه نفر باشد:

(١٦) بخارى از ابى اسحاق نقل كرده: حارث وصيت مى‌كرد كه عبداللّه‌ بن يزيد خطمى برا و نماز بخواند.(ابن حجر عسقلانى، شهاب الدين احمد بن على، تهذيب التهذيب، ج٢، ص ١٢٧، شماره ٢٤٨).
(١٧) طبرى، محمد بن جرير، تاريخ الرسل و الملوك، ج١٣، ص ٤٠٩ ـ ٤٠٨.
(١٨) ر.ك: مروج الذهب، مسعودى، ج٣، ص١١١.
(١٩) ابن حجر عسقلانى، شهاب الدين احمد بن على، تهذيب التهذيب، ج٢، ص ١٢٦ ـ ١٢٨، شماره ٢٤٨.
(٢٠) طوسى، محمد بن الحسن، رجال طوسى، ص ٣٨.
(٢١) ابن حجر عسقلانى، شهاب الدين احمد بن على، تحرير تقريب التهذيب، ج١، ص ٢٣٦، شماره ١٠٢٩.
(٢٢) طوسى، محمد بن الحسن، رجال طوسى، ص٦٧.
(٢٣) تسترى، محمد تقى، قاموس الرجال، ج٣، ص ١١، شماره ١٦٤٢.