فرزندان نامشروع خود را به دروغ به شوهرانشان نبندند ، در خوبى‌ها نافرمانى تو را نكنند، با آنان بيعت كن و براى آنان از خداوند آمرزش بخواه كه خداوند آمرزنده و مهربان است»

در تفسير مجمع البيان در ذيل اين آيه آمده است:

خداوند، بيعت زنان را در روز فتح مكه ، ذكر كرده است. زمانى كه بيعت رسول خدا(ص) با مردان تمام شد و او بر كوه صفا بود، زنان با آن حضرت بيعت كردند و اين آيه نازل شد. (٢٧)

اين آيه شريفه در روز فتح مكه در سال هشتم هجرى نازل شده است و نزول آن در روز فتح مكه در بعضى از اخبار معتبرى كه در آينده، خواهد آمد، ذكر شده است.

رسول خدا(ص) با ده هزار نفر از مسلمين و حدود چهارصد نفر اسب سوار به سوى مكه خارج شدند. تمام مهاجرين و انصار با آن حضرت بودند و حتى يك نفر هم از امر رسول خدا(ص) سرپيچى نكرد. او براى جنگ با مشركين خارج شد ولى بدون هيچ جنگى، مكه فتح شد.

علّت اينكه پيامبر براى جنگ با مشركين از مدينه خارج شدند با اين كه در سال ششم هجرى قرارداد صلح را امضا كرده بودند و اولين چيزى كه بر آن توافق كردند اين بود كه به مدت ده سال جنگ را كنار بگذارند و از جنگ با يكديگر دست بردارند، ماجرايى بود كه در صحيحه ابن سنان ذكر كرديم كه زمانى كه صلح نامه را نوشتند، بنى خزاعه بلند شدند و گفتند: ما در عهد و پيمان با محمد رسول خدا هستيم و بنى بكر ايستادند و گفتند: ما هم در پيمان با قريش هستيم، هم پيمانى هريك از اين دو قبيله با يكى از دوطرف قرارداد صلح، اقتضاى آن را داشت كه هريك از دو طرف عقد با قبيله‌اى كه در عهد با طرف ديگر است وارد جنگ نشود، ولى بنابر آنچه در مجمع البيان آمده است، بين اين دو قبيله دشمنى ديرينه‌اى بود و بعد از اين معاهده بين اين دو قبيله جنگى صورت گرفت كه قريش با دادن سلاح به كمك بنى بكر رفتند و افرادى از قريش نيز به صورت مخفيانه در شب براى جنگ

(٢٧) مجمع البيان، ج٥، ص٢٧٥.