نسل آدمى و بقاى آن بر زمين، غافل بماند و بر خلاف نظام زندگى و بقاى انسان، همجنس بازى كند. از مذمت شديد قرآن چيزى جز حرمت استفاده نمى‌شود؛ علاوه بر آن كه لواط از مصاديق «وراء ذلك» دراين آيه مى‌باشد: {فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذلك فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ} . (٦)

دلالت روايات نيز به قدرى روشن است كه نيازمند توضيح نيست. قراردادن مجازات شديد براى لواط و نيز اطلاق كفر بر آن گوياترين دليل بر حرمت آن است.

بحث در اين است كه پس از ثابت شدن جُرم نزد حاكم شرع ـ با توجه به اختلافى كه به حسب ظاهر، ميان روايات محل بحث وجود دارد ـ مجازات اين عمل زشت چيست؟ در اين باره ابتدا بحث موضوعى پيرامون معناى لواط را مطرح كرده، سپس روايات مربوط به حكم آن را ذكر مى‌كنيم و آن گاه به بررسى اختلاف موجود در موضوع حدّ مى‌پردازيم.

معناى لواط

«لِواط» ـ به كسر لام ـ عبارت است از بهره‌گيرى جنسى مرد از مرد، هر چند دخول انجام نشود.

راغب اصفهانى در مفردات گفته است:

لواط، اسم علم است و از لاطَ الشى‌ءُ بقلبي يلوط لوطاً و ليطاً، مشتق شده است. در حديث آمده است: الولد ألوط يعنى: بچه متصل‌ترين چيز به قلب آدمى است. قال أبوبكر: اللّه‌م أعزّ و الولد ألوط؛ قال ابوعبيدة: قولُه: و الولد ألوط ـ أي ألصق ـ بالقلب. (٧) و هذا أمرء لايلتاط بصفرى بدين معناست كه اين مطلب به قلب من وارد نمى‌شود.

ولطّتُ الحوض بالطين لوطاً يعنى: حوض را گل اندود نمودم. تلوّط

(٦) مؤمنون: آيه ٧.
(٧) ر.ك: لسان العرب، ج١٢، ص٣٥٨.