كلامه في البحار بأنّ تمام سورتي الجمعة و المنافقين نزلتا تحريضاً إلى صلاة الجمعة في الاولى و تحذيراً عن تركها في الثانية. كانت ضمن مجموعة من رسائل الجمعة رأيتها في مكتبة الخوانساري. (٧)

درباره مؤلف اين رساله اطلاع زيادى در دست نيست جز نكاتى كه از خود اين رساله به دست آمده و همچنين بعضى از كتب تراجم از او آورده‌اند. خلاصه آنها چنين است:

١. نام او «مولى محمد بن حسن» است چنان كه بزرگ در ذريعه آورده‌اند. (٨)

٢. وى بعد از فوت مرحوم مجلسى اين رساله را به رشته تحرير درآورده چنان كه از عبارات ترحيم و دعا براى علامه مجلسى بر مى‌آيد. (٩)

٣. تاريخ تحرير اين نسخه در سال ١١٢٨ بوده است. (١٠)

٤. مؤلف، چنان كه از اين رساله به دست مى‌آيد، رساله ديگرى درباره مسائل نماز جمعه به رشته تحرير در آورده كه اكثر مسائل نماز جمعه را دربرگرفته است.

٥. او از علماى والامقام عصر بعد از مرحوم مجلسى بوده و از علماى مخالف خود، به نيكى و تعظيم ياد مى‌كند؛ چنان كه درباره علّت تدوين اين رساله گفته است:« بعضى از فضلاى عصر أيدهم اللّه‌ تعالى و سلك بنا و بهم سبيل الرشاد.»اين عبارت مى‌رساند كه مؤلف در درجه اعلايى از متانت و ادب در مباحثه و مناظره علمى بوده است.

به اميد اين كه بتوانيم با نشر اين اثر آشنايى بيشتر با خصوصيات او و ديگر مؤلفاتش داشته باشيم.

نسخه حاضر گويا همان نسخه‌اى است كه مرحوم آقا بزرگ طهرانى آن را در كتابخانه خوانسارى ملاحظه كرده است . فيلم آن شماره ٥٢٦ در مركز احياء ميراث اسلامى قم، و نسخه‌اى از آن به شماره ٢٥١ در تاريخ ٣٠ محرم ١٤١٧ عكس بردارى شده است و اصل

(٧) الذريعه، ج١٥، ص٧٩، شماره ٥١٩.
(٨) الذريعه، ج١٥، ص٧٩.
(٩) رساله حاضر، ص ٧.
(١٠) طبق معرفى مركز احياء ميراث اسلامى در اول مجموعه.