گشوده بودن باب اجتهاد در نظرگاه شيعه، يكى از ارزشمندترين ويژگى‌هاى اين مذهب است. بايسته است دانشمندان و دين شناسان اسلامى براى ترقّى و تعالى دين‌شناسى از اين عنصر گرانسنگ سودها ببرند و در فهم و تفسير دين از اين روش بى بديل غفلت نكنند.

بسته شدن باب اجتهاد كه از خطرناك‌ترين حوادث تاريخ اسلام بود چنان محققان اهل سنّت را بر زمين كوبيد كه حتّى هم اينك نيز بيشتر فقيهان و اصوليان متعهّد آنان تنها از شارحان و ناقلان سخنان پيشينيان خويش به شمار مى‌روند و جرأت انديشه ورزى و برگرفتن نظرگاهى برخلاف آنان را ندارند.

اما محققان شيعه، اين افتخار را دارند كه چنين توانى همچنان در آنان زنده است و مى‌توانند با صراحت، ديدگاهها و چشم اندازهايى كاملا مغاير با ديگران ارائه و تصوير كنند امّا بايد بر حذر بود كه مبادا، در اثر سهل انگارى و به كارگيرى نابجاى رويّه اجتهاد، اين نعمت آسمانى ضايع شده و به ركود و ايستايى كشانده شود!