در برابر شروطى كه براى قاضى برشمرده شده، بر حاكم نيز واجب است كه تابع عمليات قضايى باشد و سرپرستى امور قضات را بر عهده بگيرد و حرمت و شأن و استقلال آنان را نگهدارد. اين نيز خود اصلى از اصول قضاوت است. امام على(ع) در بخش ديگرى از اين عهدنامه مى‌فرمايد:

ثم أكثر تعاهد قضائه و اتسع له بالبذل ما يزيل علته و تقلّ معه حاجته الى الناس، و أعطه من المنزلة لديك ما لا يطمع فيه غيره من خاصتك، ليأمن بذلك اغتيال الرجال ايّاه عندك، و آمن توقيره في صحبتك، و قرّبه في مجلسك و أمض قضائه و أنفذ حكمه و اشدد عضده...؛ (١١)

حقوق قاضى را افزون كن و آنقدر به او ببخش كه فقر او را برطرف و نياز او به مردم را كم كند. منزلت او را نزد خود چنان كن كه هيچ كس از خواص تو در آن طمع نورزد تا بدين وسيله قاضى از توطئه آنان نزد تو در امان باشد و او را نزديك خود بنشان و قضاوت او را امضا و حكمش را اجرا كن و پشتيبان او باش.

(١١) تحف العقول، ص ١٣٦؛ بحارالانوار،ج ٧٧، ص ٢٥١، ح ١.