عده‌ای قائل به فلسفه علمی هستند . اینها هم قائل به مراحل می‌باشند ولی‌ به این صورت که می‌گویند : ما سه مرحله شناخت داریم : مرحله احساس ( اینها مثل کانت نمی‌گویند که صورت احساس را ذهن می‌دهد ، می‌گویند در مرحله احساس ، یک مرحله از کار شناخت تمام می‌شود ) ، مرحله علم یا مرحله شناخت علمی ( همان شناختی که علوم به ما می‌دهد ) ، مثلا در علم‌ حساب به یک سلسله مسائل ، شناخت پیدا می‌کنیم ، در زیست شناسی ، فیزیک ، فلسفه تاریخ و علوم دیگر به یک سلسله مسائل دیگر شناخت پیدا می‌کنیم ، ولی این مسائل علمی ، تا به شکل مسائل علمی است و در دیواره‌ علمها محبوس و محدود است ، یک مرحله متوسط است ، انسان یک مرحله‌ عالیتر و بالاتر از این دارد و آن این است که فلسفه علمی می‌سازد و درجه‌ معرفتش بالا می‌رود . چطور فلسفه علمی می‌سازد ؟ یک نظریه مثلا مربوط به‌ فیزیک است و نظریه دیگری مربوط به شیمی و یا علم دیگر ، بعد یک‌ فیلسوف ، یک مغز مفکر ، قاعده این علم را با قاعده علم یا علوم دیگر در کنار یکدیگر قرار می‌دهد و از اینها یک قاعده کلی‌تر و عمومی‌تر که شامل‌ همه اینها باشد به دست می‌آورد [٢] ، این می‌شود فلسفه . فلسفه ، از ضوابط علمی ، یک قاعده

١ . Spencer [٢] همانطور که علم نسبت به احساس [ در مرحله بالاتری است ] : شما جزئیها را حس می‌کنید ، مثلا یک قطعه آهن را آزمایش می‌کنید و می‌بینید در حرارت انبساط پیدا &gt