مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص

مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٥٢

هم به شرع نيازمنديم. پس امروز هم ما نياز داريم به كمك شرع، چون شرع فقط براى كمك گرفتن است.

كدام يكى از جوامع پيشرفته‌اى كه در دنيا هست به اين مرحله رسيده است. جوامع انسانى با هم فرق دارد بعضى يك قدم پيشرفت كرده و بعضى دو قدم عقب و جلو رفته‌اند كدام يكى از اين جوامع پيشرفته بجايى رسيده‌اند كه دغدغه آينده نداشته باشند و بر افراط و تفريط غرايز مذكور سيطره‌يافته‌اند؟!

الان در جهان آنجاهايى كه ايمان ضعيف است خودكشى غوغا مى‌كند آن هم بين جوانان ١٧ تا ٢٥ ساله، در بيروت از بس، خودكشى زياد شده جايى را مشخص كرده‌اند كه جوانان مى‌روند همانجا وخودشان را دار مى‌زنند و بر اساس آمار اعلام شده، روزى چهار يا پنج نفر خودشان را مى‌كشند.

در ايران هم خودكشى دارد زياد مى‌شود؛ زيرا ايمان دارد ضعيف مى‌شود اينها هم دغدغه است، اين جوانان ٢٠ ساله يا ٢٥ ساله از آينده واهمه دارند.

البته يك انسانِ جاهل، مطلق فكر مى‌كند كه غرض از آمدنش به اين حيات، اين است كه بخورد و بدود و شب هم بخوابد، بعد چه؟ فكر مى‌كند كه ديگر هيچ وظيفه ندارد، فكر مى‌كند انسان به مثابه يك حيوان است كه صبح از لانه‌اش بيرون مى‌شود، اين طرف و آن طرف مى‌دود و شب به لانه‌اش بر مى‌گردد و مى‌خوابد روز بعد و روزهاى بعد، تكرار همين حادثه است.

در چنين تصورى كه، انسان فكر مى‌كند با شغال فرق ندارد، مى‌گويد اصلًا براى چه سى سال عمر كنم. اگر بنا است يك لذت مختصر ببرم، دو روز هم بس است و ديگر نيازى به طولانى كردن زندگى نيست چون به رنجش نمى‌ارزد. من خودم در متروى لندن ديدم دختر و پسرى در كمال زيبايى، كه اولى دست مى‌زد