غرب رودخانه کرخه حضور دارد و می تواند جاده اهواز - اندیمشک را تهدید کند و از سوی دیگر دشمن در جناح شمالی منطقه عملیاتی استقرار یافته و درصورت هر نوع پیشروی در این منطقه، جناح راست نیروهای خودی در شمال و عقبه آنها تهدید خواهد شد، با اجرای عملیات در منطقه بستان و سوسنگرد مخالف بودند و به همین دلیل پیشنهاد می کردند که عملیات در منطقه غرب رودخانه کرخه اجرا شود.

درمقابل، فرماندهان سپاه بر پایه انطباق توانایی ها و مقدورات نیروهای خودی با موقعیت منطقه (ازنظر وسعت و حجم نیروهای دشمن) بر اجرای عملیات در منطقه بستان و سوسنگرد تأکید داشتند و در پاسخ به استدلال مخالفان دلایل زیر را بیان می کردند:

١. دشمن انگیزه و تمایلی برای آفند ندارد.

٢. دشمن قادر به عبور از رودخانه کرخه و بستن جاده اهواز - اندیمشک نیست و درصورت تمایل، قبل از این، اقدام به عبور می کرد.

٣. باتوجه به روحیه ضعیف نیروهای دشمن و فرماندهی متزلزل آنها، ارتش عراق قادر به پاتک مؤثر برای تهدید جناح راست عملیات (سوسنگرد و بستان) یا عقبه نیروهای عمل کننده نیست.

به هرتقدیر، بنا به دلایل زیر، منطقه عملیاتی بستان و سوسنگرد در مقایسه با دو منطقه دیگر، برای عملیات آفندی آینده انتخاب شد:

١. باتوجه به توان نیروهای خودی نسبت به دو هدف دیگر، به آسانی دست یافتنی بود.

٢. نزدیکی بستان به مرزهای بین المللی و تأمین مرز به عنوان یک هدف مهم و قابل دسترسی بود و ازنظر سیاسی بازتاب گسترده ای داشت.

٣. تصرف بستان پیوستگی خطوط دشمن از مهران تا خرمشهر را ازهم می گسست و امکان پشتیبانی متقابل شمال و جنوب بستان را از دشمن سلب می کرد.

٤. هرگونه تهدید اهواز از محور سوسنگرد و بستان مرتفع می شد.[١]

براین اساس، بر پایه ویژگی های مثبت منطقه عملیاتی بستان و سوسنگرد نسبت به سایر مناطق عملیاتی در جنوب، این منطقه برای اجرای عملیات انتخاب شد.

پس از مباحث طرح شده درباره عملیات آینده، محسن رضایی، فرمانده کل سپاه و صیاد شیرازی، فرمانده نیروی زمینی ارتش،[٢] اجرای عملیات در منطقه سوسنگرد و بستان را در اولویت قرار دادند. پس از این توافق، محسن رضایی درباره طرح ریزی برای این عملیات، به فرمانده نیروی زمینی ارتش پیشنهادی داد که صیاد شیرازی آن را پذیرفت. براساس این پیشنهاد، مقرر شد از امروز دو گروه کاری جداگانه از برادران ارتش و سپاه تشکیل و عهده دار طرح ریزی برای عملیات طریق القدس شوند و

[١] سیدیعقوب حسینی، مسعود بختیاری و محمدحسن لطفی، ارتش جمهوری اسلامی در هشت سال دفاع مقدس، تهران: سازمان عقیدتی - سیاسی ارتش جمهوری اسلامی، اسفند ١٣٧٣، صص ١١٦ - ١١٥.

[٢] انتصاب دو فرمانده در رأس سپاه (محسن رضایی) و نیروی زمینی ارتش (علی صیاد شیرازی) ازسوی امام خمینی نیز عاملی مهم و جدیدی را وارد عرصه جنگ کرد که این اقدام در مسیر ایجاد وحدت بین سپاه و ارتش و به کارگیری تمامی امکانات این دو نیرو شرایط را برای اجرای عملیات های بزرگ و مشترک فراهم تر کرد.