«دو روز اول نمایشگاه ١٤ و ١٥ اکتبر (٢٢ و ٢٣ مهرماه) استقبال نسبتاً خوبی از غرفه ما به عمل آمد. بحث های مختلفی ازنظر مسائل سیاسی شد و مشخص بود مردم آلمان از اینکه اخبار به طور یک طرفه به آنها می رسد، خسته شده اند. آنها مشتاقانه به اخبار ایران گوش می دادند. ... همچنین چند نسخه از مجلة سروش به زبان انگلیسی در همان روز اول تمام شد. البته، مسئولان نمایشگاه از اینکه غرفه ما محل تبلیغ به سود ایران شده بود، راضی نبودند. در روز سوم برپایی نمایشگاه، ساعت ٥/٣ بعدازظهر نزدیک به ٥٠ نفر از دانشجویان ایرانی که متشکل از گروه های مخالف ایران بودند با حمل پلاکاردهایی که نوشته بودند، "این غرفه باید تعطیل شود" و پوسترهای رنگی گران قیمت و ده ها هزار اعلامیه علیه انقلاب اسلامی، فریادزنان به غرفه ایران هجوم آوردند و کتاب ها و عکس های امام و پرچم ها را پاره کردند. پلیس آلمان هم هیچ گونه واکنشی نشان نداد و مشخص بود که در جریان امر قرار دارد. این افراد پس از پاره کردن کتاب ها درحالی که به روی زمین نشسته بودند، شعار مخالفت می دادند. این افراد ما را تهدید می کردند که درصورت خروج از نمایشگاه کشته می شوید. ما که فقط ٥ نفر بودیم، بعد از پایان کار نمایشگاه؛ یعنی ساعت ٦ بعدازظهر، باوجود اصرار پلیس، غرفه را ترک نکردیم تا حدود ساعت ٨ شب که پلیس ناچار شد از در مخفی ما را خارج کند. فردای آن روز نیز هریک از ما به طور ناشناخته وارد نمایشگاه شدیم و دیدیم که آنها مجهزتر از روز قبل با شرکت حدود ١٠٠ نفر، کارناوال به راه انداخته اند. شخصی را به شکل امام درست کرده اند که دستوراتی می دهد و بقیه اجرا می کنند. وقتی ما به پلیس اعتراض کردیم که در نمایشگاه این کار نباید ادامه پیدا کند و نگذارید این افراد از کنار غرفه ایران عبور کنند، پلیس آلمان ترتیب اثری نداد. بعدازظهر همان روز که این افراد شروع به شعاردادن و فحاشی کردند، تنها کاری که ما انجام دادیم این بود که الله اکبر بگوییم. در همین رابطه هنگامی که یکی از برادران انجمن اسلامی، که به عنوان مترجم ما را همراهی می کرد، به پلیس آلمان اعتراض کرد. پلیس وی را دستگیر کرد که ما چندین ساعت از او خبری نداشتیم. در روز سوم نمایشگاه، پلیس به ما گفت غرفه را تعطیل کنید، ما موافقت نکردیم، زیرا فکر می کردیم در یک نمایشگاه بین المللی فرهنگی شرکت کرده ایم، ولی تمام اخبار رسانه های گروهی دربست به نفع مخالفین بود و کوچک ترین خبری مربوط به ما در روزنامه ها درج نمی شد.»[١]

روزنامه انگلیسی فایننشال تایمز در مقاله ای چگونگی فعالیت خطوط هوایی بین المللی فعال در ایران و علت قطع همکاری آنها با ایران را بدون در نظر گرفتن تأثیر عوامل سیاسی بر تصمیم این شرکت ها، بررسی کرده است. در این مقاله آمده است:

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٢٧، ١٢/٨/١٣٦٠، صص ٤ - ٣، تهران - خبرگزاری پارس.