٢٠٠ متری جنوب جاده شرفه (جاده هویزه - رفیع) در حوالی زین العابدین مستقر است.»[١]همچنین در محور الله اکبر - بستان در گزارش نیروهای اطلاعاتی سپاه ضمن اشاره به افزایش "تردد دشمن در جاده بستان - سوبله"[٢] و تحکیم مواضع "نیروهای عراقی مستقر در شمال بستان"[٣] آمده است: «دشمن مشغول مرتفع کردن خاکریز خط مقدم خود بین روستای جابرحمدان و جاده قدیمی الله اکبر - بستان است. صدای فعالیت بلدوزرها در شب های ٢٠ و ٢١/٧/١٣٦٠ به گوش می رسید. در چند شب اخیر، دشمن با تانک، توپخانه، خمپاره انداز و تفنگ١٠٦ میلی متری مواضع خودی را زیر آتش قرار داد که نیروهای خودی پاسخ لازم را به آتش دشمن دادند. ضمناً تلفات و خساراتی به نیروهای خودی وارد نشد.»[٤] لازم به ذکر است که در محورهای مزبور علاوه بر اقدامات مهندسی بلدوزرهای دشمن، به طور هم زمان و با شدت بیشتری خمپاره اندازهای عراقی روی مواضع خودی اجرای آتش می کردند که به علت کوتاه بودن خاکریز خودی برتری آتش با دشمن گزارش شده است.[٥]

درمقابل، در عملیات نیروهای سپاه در منطقه حمیدیه یک دستگاه خودرو منهدم شد و ٥ نفر از نیروهای دشمن کشته و ٧ نفر نیز زخمی شدند.[٦] در نوزدهم مهرماه، مسعود پیشبهار، معاونت طرح و عملیات قرارگاه نصر و مظفر آقا خورده، مسئول مهندسی قرارگاه کربلا، برای شناسایی منطقه غرب ارتفاعات الله اکبر و شمال بستان عازم این منطقه شدند.[٧] علاوه براین در محور سوسنگرد، با آتش خمپاره انداز نیروهای ستاد جنگ های نامنظم به یک دستگاه خودرو خسارات کلی وارد آمد. همچنین بر اثر شلیک تیر مستقیم تانک های دشمن یکی از برادران پاسدار گروه شناسایی به شهادت رسید.[٨]

براساس بررسی ها و اقداماتی که کارگروه های تشکیل شده در سپاه و ارتش برای بررسی طرح عملیاتی آزادسازی بستان انجام داده اند (روزشمار ١٥/٧/١٣٦٠)، درحالی که سپاه پاسداران مشغول تکمیل شناسایی های خود از دشمن و وضعیت زمین منطقه است، امروز فرماندهی نیروی زمینی ارتش، پیش نویس طرح پیشنهادی ارتش را در این منطقه ارائه داد.

در کتاب ارتش جمهوری اسلامی ایران در هشت سال دفاع مقدس آمده است: «براساس تدبیر ابلاغ شده، طرح کلی مانور به صورت تک در شمال رودخانه کرخه برای تأمین شهر بستان و تک هم زمان در جنوب کرخه برای تأمین مناطق غرب سوسنگرد تا کناره شرقی "هورالعظیم" تعیین شد. این به مفهوم آزادسازی مناطق اشغالی باقیمانده در دست دشمن در دشت آزادگان و رسیدن به خط مرزی در این منطقه بود.»[٩]-[١٠]

[١] همان، صص ٦٧ - ٦٦، گزارش شماره ٣٧٣، ١٩/٧/١٣٦٠.

[٢] همان، صص ٧٠ - ٦٩، گزارش شماره ٣٧٤، ٢٠/٧/١٣٦٠.

[٣] همان، ص٦٣، گزارش شماره ٣٧٢، ١٨/٧/١٣٦٠.

[٤] همان، صص ٧٩ و ٨٠، گزارش شماره ٣٧٦، ٢٢/٧/١٣٦٠.

[٥] همان، ص٦٦، گزارش شماره ٣٧٣، ١٩/٧/١٣٦٠؛ و- همان، ص٥٨، گزارش شماره٣٦٩، ١٥/٧/١٣٦٠؛ و- همان، صص ٧٢و ٧٣،گزارش شماره ٣٧٥، ٢١/٧/١٣٦٠.

[٦] همان، ص٥٨، گزارش شماره ٣٦٩، ١٥/٧/١٣٦٠.

[٧] احمد دهقان، روزنوشت، پیشین، ص٢٢٦.

[٨] احمد دهقان، مجموعه آثار شهید حسن باقری، پیشین، صص ٦٤ - ٦٣.

[٩] درباره انتخاب منطقه عملیاتی طریق القدس و اختلاف دیدگاه های فرماندهان ارتش و سپاه، سردار علایی در کتاب اخیر خود (روند جنگ ایران و عراق) توضیحاتی داده است که در ضمیمه این گزارش آمده است.

[١٠] سیدیعقوب حسینی، مسعود بختیاری و محمدحسن لطفی، ارتش جمهوری اسلامی در هشت سال دفاع مقدس، جلد ٢، سازمان عقیدتی - سیاسی ارتش جمهوری اسلامی، تهران: ١٣٧٣، ص١٨٩.