می برند، یک ارتش حرفه ای از ضدانقلابیون جهت یک صف آرایی احتمالی در مرز ایران و ترکیه شکل می گیرد. این نیرو مرکب از افسران و مردانی است که از قسمت های برگزیده و نخبة ارتش شاه سابق انتخاب شده اند و در ٢٢ سربازخانه موقت در ٨ دهکدة ترکیه و در ٥ پایگاه مخفی در داخل خاک ایران جای داده شده اند. شمار نیروهای ارتش مزبور بین ٢ تا ٨ هزار نفر تخمین زده می شود. هرچند که پس از گذشت چند روز، علی رغم اختلافات ظاهری در میان آنها و درگیری هایی که بر سر صداقت سیاسی از خود نشان می دهند، دیدارکنندگان متقاعد می شوند که این سربازان در خفا با یکدیگر متحد هستند. آنها همگی خواستار به قدرت رسیدن ارتش هستند و ارتش ترکیه را به عنوان مدل خود انتخاب کرده اند. این افسران که تقریباً همگی شان در اواخر ٣٠ سالگی یا اوایل ٤٠ سالگی را می گذرانند، متقاعد شده اند که ایران حداقل تا یک نسل نیاز به یک حکومت نظامی دارد.

برای مقامات ترکیه، این گونه ایرانیان تنها توریست هایی هستند که دوست دارند اونیفورم نظامی پوشیده و در مناطق کوهستانی متروک و پرت که قسمتی از مرز مشترک ایران و ترکیه را شکل می دهند، به سر برند، اما اکثر اتومبیل هایی که این توریست های بیگانه را حمل می کنند، نمرة دیپلماتیک دارند تا به این وسیله ازجانب مأموران حکومت نظامی در ترکیه که رسماً [این مناطق را] به عنوان منطقة ممنوعه اعلام کرده [است]، متوقف و بازرسی نشوند. این سربازخانه ها تماماً یا در ساختمان های متروک مدارس و یا در خانه هایی که از رؤسای ایل های محلی و یا ساکنان ثروتمند اجاره شده، قرار دارند.

... به نظر می رسد هیچ کس از آنچه که ارتش آزادی بخش انجام خواهد داد یا می تواند انجام دهد، مطمئن نیست، اما همه از تصرف آذربایجان - استانی واقع در شمال غربی ایران - در ماه بهار، هنگامی که راه های کوهستانی مجدداً قابل عبور می شود، صحبت می کنند. امید است که این تصرف موجب بروز شورش و قیام بیش از ٥٠٠ هزار ایلات مسلح در سرتاسر ایران علیه [آیت الله] خمینی شود.

در آن زمان ارتش منظم نیز به شورشیان خواهد پیوست و سناریو ادامه پیدا می کند و مردم تبریز و تهران نیز قیام کرده و سقوط (آیت الله) خمینی را مسلم خواهند ساخت. در این موقع ارتش رهایی بخش ابتدا به جانب تبریز و سپس پایتخت حرکت کرده و خلأ قدرت را پر خواهد کرد.

... آنها انبارهای عظیمی از سلاح را که در عرض سه سال گذشته از دست ارتش ایران خارج کرده اند، دراختیار دارند. ضمناً داخلی ها، نامی که هم قطارانشان بر روی این افراد مخفی گذاشته اند، جمع آوری اطلاعات، مذاکره با ایل های محلی و... را به عهده داشته و در روز معین (روزی که عملیات آغاز می شود)، به عنوان واحد مقدم حمله عمل خواهند کرد.

افسران جوان تر که رهبری امور را در مرز ترکیه به عهده دارند، دوست دارند از شهرت بپرهیزند. آنها تیمسارهای مسن تر را به عنوان فرماندهان خود معرفی می کنند. این افراد عبارت اند از بهرام آریانا، ٣٩ ساله که درحال حاضر در آنکارا به سر می برد و در برخی مواقع از مرزها دیدن می کند، تیمسار علی امیری و دریادار احمد مدنی، وزیر دفاع سابق (آیت الله) خمینی.