شماری از فرماندهان و کارشناسان عملیاتی ارتش معتقد بودند که به فرض شکستن و ساقط کردن خطوط مقدم پدافندی دشمن، به دلیل نداشتن نیروی تازه نفس، استفاده از موفقیت و تأمین هدف هایی در عمق و کسب برتری کامل بر نیروهای دشمن امکان پذیر نخواهد بود و به دلیل فرسایش رزمندگان بر اثر اتلاف انرژی و خستگی مفرط و نیز تلفات احتمالی نیروهای تک ور، امکان ادامه عملیات و پیشروی بیشتر میسر نیست و در نهایت، عملیات حاصلی جز پیشروی محدود چند کیلومتری و تصرف چند خاکریز دشمن نخواهد داشت. این صاحب نظران همچنین عقیده داشتند که اجرای تک های محدود نیز بیش از این به نفع نیروهای خودی نیست و تأثیری اساسی و تعیین کننده در سرنوشت کلی جنگ و جبهه ها نخواهد داشت. در رأس این تفکر سرتیپ ظهیر نژاد قرار داشت.

در مقابل، سرتیپ فلاحی، جانشین وقت ستاد مشترک، به ارزش اجرای عملیات در این منطقه واقف و به آزادسازی بستان معتقد بود. [وی قبل از شهادت دراین باره گفته بود: "آزادسازی یک شهر مرزی باعث تقویت روحیه [نیروهای خودی شده و دارای نتایج و دستاوردهای نظامی، روانی و تبلیغاتی بسیاری است."

درنهایت، این دیدگاه هیچ گاه در ارتش اجرایی نشد و تنها با شهادت س رتیپ فلاحی و تغییر در فرماندهی نیروی زمینی ارتش، زمینه برای پذیرش طرح پیشنهادی فرماندهان سپاه مبنی بر آزادسازی منطقه عمومی غرب سوسنگرد، شهر بستان و تنگه چزابه مهیا شد. بدین ترتیب، فعالیت ارتش در خصوص طراحی عملیات ابعاد دیگری یافت.

... سرهنگ صیاد شیرازی که به تازگی به فرماندهی نیروی زمینی ارتش منصوب شده بود، از قرارگاه مقدم (جنوب) خواست که طرح ها و نظرهایشان را درباره اجرای عملیات های آفندی وسیع در منطقه خوزستان مطرح کنند. تیم طرح ریزی قرارگاه جنوب ارتش شامل سرهنگ محمدزاده، سرهنگ بختیاری و سرهنگ نوابی اجرای ٢ عملیات در مناطق غرب دزفول و غرب سوسنگرد را به منزله راهکاری کلی پیشنهاد کردند که در حقیقت از نظرها و طرح های تهیه شده قبلی این قرارگاه بهره می گرفت، اما به صراحت پیشنهاد هیچ یک از دو عملیات را به فرمانده نمی دادند و بر آن تأکید نمی کردند، چراکه فرمانده نیروی زمینی ارتش خود باید در این باره تصمیم می گرفت. بدین منظور، فرمانده نیروی زمینی پس از مراجعت به تهران، بی درنگ ٢ نفر از افسران بخش عملیات قرارگاه مقدم را به تهران احضار و تدبیر کلی خود مبنی بر اجرای عملیات تهاجمی گسترده را اعلام کرد. بر مبنای تدبیر اعلام شده فرمانده نیروی زمینی، پیش نویس طرح کلی تهیه شد که در آن ٢ مرحله عملیات در نظر گرفته شده بود؛ ابتدا یک تک سریع در جبهه گسترده دزفول و پس از آن در جبهه محدودتر؛ یعنی بستان. فرمانده نیروی زمینی شخصا در جلسات بحث و بررسی سپاه که در باشگاه گلف اهواز برپا می شد شرکت می کرد و بالطبع نظرها و پیشنهادهای قرارگاه مقدم نیروی زمینی را به فرماندهان سپاه انتقال می داد یا مصوبات جلسات مشترک ارتش و سپاه را به قرارگاه مقدم نیروی زمینی در جنوب به طور رسمی ابلاغ می کرد.

پس از بحث و بررسی فراوان با فرماندهان سپاه درباره انتخاب منطقه عملیات آفندی، اجرای نبرد در منطقه بستان و سوسنگرد در اولویت قرار گرفت و با توجه به بحث های فراوانی که در آن زمان میان فرماندهان سپاه و ارتش صورت گرفت، درنهایت، اجرای عملیات در این منطقه به تصویب شورای عالی دفاع رسید.» [١]

ضمیمه گزارش ٤٨٨: گزارش روزنامه کیهان از کمک های مردمی به جبهه های جنگ و مناطق جنگ زده

متن گزارش روزنامه کیهان درباره کمک های مردمی به جبهه ها به این شرح است.

مردم ایثارگر و انقلابی ایران که از ابتدای جنگ تحمیلی ص دام مزدور آمریکا برضد انقلاب اسلامی ایران هماره بزرگ ترین مسئله کشور را جنگ دانسته اند و ابعاد گوناگون آن را با هستی خود لمس کرده و در صدر اخبار برشمرده اند، پیوسته همراه با جزرومد و کش و قوس های این مسئله، لختی از پای ننشسته و تا حد امکان از

[١] امیر رزاق زاده، نبرد طریق القدس، تهران: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، ١٣٩١، صص ٢٢٦-٢٣٢.