در همین رابطه است که صدام در قبال طرح فهد سکوت اختیار کرده و از تأیید و یا رد آن خودداری نموده است و این خود دلیلی است بر رابطه طرح فهد و جنگ تحمیلی، زیرا چنانچه صدام این طرح را تأیید کند، از آنچه تاکنون برای خود تراشیده و آن انقلابی نمایی رژیم بعثی است، عدول کرده و درآن صورت رسماً مواضع کشورهای مرتجع منطقه را پذیرفته است. و چنانچه این طرح را رد کند، عملاً به جناح مخالف "کمپ دیوید دوم" کمک نموده و دشمنی سعودی ها را برای خود خریده است. لذا سکوت صدام در قبال طرح فهد نمایانگر انتظار رژیم بعثی عراق از تحولات آینده می باشد، اما تا همه گیرشدن این طرح در بین کشورهای وابسته منطقه، لزوم جلوگیری از تهاجم دلیرانه لشکریان اسلام جهت بازپس گرفتن سرزمین های اشغالی میهن اسلامی ازسوی صدام امری طبیعی است. رژیم بعث در این اندیشه است که تا زمان کشاندن اعراب متحد برعلیه جمهوری اسلامی ایران، از گسترش پیروزی های مکرر مجاهدین اسلام جلوگیری به عمل آورد. تاکتیکی که صدام برای چنین مقصودی انتخاب کرده برخلاف تاکتیک های یک سالة لشکریان مزدور عراق که بر ضدحمله متکی بود، براساس حمله استوار است.

ازنظر صدام بهترین نقطه جهت مشغول نمودن سپاهیان اسلام، جبهه دزفول و شوش است. از ابتدای جنگ تحمیلی با اطلاعاتی که امریکایی ها دراختیار ارتش صدام قرار دادند، خطوط دفاعی رژیم سابق را که از عین خوش و بستان عبور می کرد، کاملاً شناسایی کرده و بیشترین توان رزمی خود را در این دو محور قرار دادند و همان طور که می دانیم بیشترین نفوذ طولی و عرضی در خاک میهن اسلامی از همین دو محور صورت گرفت. صدام یک سال پیش در این اندیشه بود که با تسخیر دزفول خواهد توانست با قطع خطوط ارتباطی این ناحیه، ارتباط خوزستان را با قسمت مرکزی ازجمله تهران قطع کرده و علاوه برآن با بریدن خطوط لوله های سوخت رسانی ازجمله نفت و گاز و نیز دردست گرفتن پایگاه های نظامی - اقتصادی این ناحیه، میهن اسلامی را فلج کند، اما دفاع جانانه سپاهیان اسلام در این ناحیه امیدهای صدام و امپریالیسم، که کلیه اطلاعات دفاعی را به بعثی ها منتقل کرده بود، نقش برآب کرد. تبلیغات وسیع رسانه های گروهی امپریالیستی و رادیو بغداد در روزهای نخست جنگ دایر بر تسخیر دزفول و شهرها و بخش های اطراف آن دال بر اهمیت این ناحیه است.

ازطرفی روحیه ارتش صدام بعد از گذشت یک سال از جنگ کاملاً تدافعی است و هیچ گونه میلی به تهاجم در بین نظامیان عراق که تا دندان مسلح اند وجود ندارد، اما باکمال تعجب، در چند روز گذشته، شاهدیم که حرکاتی ازسوی ارتش مزدور صدام در ناحیه دزفول و شوش به چشم می خورد که به نظر ما باتوجه به روحیه بسیار پایین سربازان و افسران عراقی به خصوص بعد از شکست در جبهه آبادان، این اعمال دو دلیل می تواند داشته باشد: