اشاره کرده و نوشته است: نتایج سیاسی این پیروزی (عملیات ثامن الائمه(ع)) همان گونه که انتظار می رفت، به دست آمده است. نویسنده در این مقاله ضمن تقسیم مناطق عملیاتی به چهار محور راهبردی، یادآور می شود که تحرکات ارتش عراق در جبهه های جنگ نشان می دهد که صدام قصد تجاوز مجدد به ایران از محور عین خوش و دزفول را دارد. وی سپس با برشمردن دستاوردهای این حمله برای صدام، اصلی ترین هدف این حمله را موفقیت طرح صلح فهد جهت شناسایی رژیم صهیونیستی می داند. در این مقاله آمده است:

«پیروزی لشکریان اسلام در جبهه آبادان نقطه عطفی در تاریخ یک ساله جنگ تحمیلی بود. این پیروزی علاوه برآنکه باعث شکستن حصر آبادان شد، شیرازه عقیدتی ارتش صدام را که تاکنون متزلزل بود، سست تر کرد.

تبلیغات صلح طلبی صدام در کنفرانس اخیر غیرمتعهدها و نیز موضع نرم حبیب شطی، دبیرکل کنفرانس اسلامی، دررابطه با پذیرفتن تلویحی شرط اول ایران دایر بر خروج فوری و بی قیدوشرط سربازان عراقی از میهن اسلامی حاکی از آن است که این پیروزی توانسته است نتایج سیاسی - نظامی را که از آن انتظار می رفت، به دست آورد.

برای صدام تا زمانی که دو جاده مهم استراتژیک ماهشهر - آبادان و اهواز - آبادان و نیز پل های مهم ارتباطی بین شرق و غرب کارون و مهم تر از همه "نفس محاصره آبادان" را از دست نداده بود، ٤ محور و منطقه اساسی استراتژیک وجود داشت، که از آن همواره به عنوان برگ برنده ای استفاده می کرد که شامل مناطق و محورهای زیر می باشد:

١. منطقه قصرشیرین.

٢. منطقه ای که از عین خوش شروع شده و به نزدیکی های دزفول می رسد.

٣. محور بستان - سوسنگرد و هویزه.

٤. منطقه شرق رود بهمنشیر به همراه جاده های منتهی به آبادان.

ولی از بین این ٤ منطقه، به خصوص از نقطه نظر تبلیغاتی - سیاسی، شرق رود کارون و شمال آبادان مهم ترین ناحیه اشغالی بود، زیرا غیر از آنکه این ناحیه در استان معروف و نفت خیز خوزستان قرار دارد، در نزدیکی اروندرود (شط العرب) - که مورد ادعای صدام تکریتی است - نیز واقع شده است و علاوه برآن با اشغال این منطقه ازسوی ارتش صدام، شهرهای آبادان و شادگان در خطر بوده و جاده هایی را که یک سر آن به ماهشهر و اهواز می رسید و ازجهت لجستیکی اهمیت فراوانی برای لشکریان اسلام داشت، تحت کنترل مزدوران صدام قرار گرفت.

هرچند پس از شکست مفتضحانه لشکریان بعثی در شمال آبادان و شرق کارون بار دیگر صدام مدعی صلح طلبی شد و طی سخنرانی ها و گفت وگوهای مطبوعاتی، مکرر از سرسختی دشمن فارس در جنگ طلبی و صلح و آزادی طلبی خویش سخن ها گفت، اما واقعیت انکارناپذیر