جناب آقای عباسعلی خلعتبری، وزیر امور خارجه، دیروز ناهار، آقای مارتین انالز، دبیرکل سازمان عفو بین الملل و آقای دیوید سیمپسون، رئیس بخش انگلیسی این سازمان، بنا به دعوت قبلی، در سفارت میهمان اینجانب بودند. نکات عمده گفت وگوهایی [را] که با نامبردگان به عمل آمد، به شرح زیر به استحضار عالی می رساند.

١. به آقای انالز گفتم که دیروز گزارش وکیل شما دربرابر کمیته سازمان های بین المللی کنگره امریکا را دریافت کردم و امیدوار بودم بعد از تماس های اخیر، لحن گزارش مساعدتر از این باشد. ضمناً یک نسخه از اعلامیه دولت شاهنشاهی را که هنوز آقای انالز ندیده بود، به وی دادم. بعد از مطالعه آن، با خوش رویی گفت: مطالب آن را می پذیرم، ولی صحیح نیست اگر گفته شود که سازمان لحن خودش را نسبت به ایران تغییر نداده است، بلکه لحن سازمان همان طور که در گزارش سالانه منعکس است، به نحو محسوسی نسبت به ایران تغییر کرده است. وی در تأیید نظر خود راجع به تغییر رویه سازمان نسبت به ایران، اشاره به صفحه ده گزارش سازمان به کنگره امریکا کرد.

٢. آقای انالز گفت: مطالبی که کنفدراسیون دانشجویان ایرانی عنوان می کند، آن قدر پوچ و مهمل است که نشان می دهد ساواک چقدر خوب در بین آنان نفوذ کرده است و مطمئناً اگر ساواک پشتیبانی خود را از آنان قطع کند، کنفدراسیون به زودی ازهم پاشیده می شود.

٣. به آقای انالز گفتم که دو سؤال خصوصی از شما دارم: یکی اینکه اگر برای شما با استدلال روشن شود که اوضاع در ایران درزمینه حقوق بشر تغییر اساسی و بهبود یافته، آیا تصور می کنید که انعکاس این تغییر، یک خودکشی سیاسی برای سازمان خواهد بود؟ اگر از کارهایی که دراین زمینه در ایران انجام شده است، تعریف کنید، آیا فکر می کنید این اقدام به اعتبار جهانی شما لطمه خواهد زد؟ [وی در پاسخ] گفت: "نخیر، به هیچ وجه باعث سلب اعتبار ما نخواهد شد و همین که عیبی عنوان نشود، تغییر نظر ما را منعکس می کند."

گفتم: "به نظر شما چه کاری باید برای ذکر این محاسن انجام داد؟" [وی] گفت: "به عنوان فرد خصوصی و دوست شما می گویم که مؤثرترین قدمی که برای بهبود سیمای شما در این مدت برداشته شده، دعوت از آن روزنامه نگار بلژیکی بود که از زندان ها بازدید کرد" و اضافه کرد که البته اگر محاسن کار شما از زبان لرد چالفون بیان شود، تأثیر کمتری دارد تا از زبان یک نفر بی طرف." گفتم: "کاندیدایی برای این کار دارید؟" گفت: "باید درباره آن فکر کرد." وی ادامه داد: "اکنون مصری ها سیاست گشودن درها به روی روزنامه نگاران را اعمال می کنند و از آن نتیجه گرفتند." گفتم: "مسئله ایران با مصر فرق دارد؛ ما در ایران ملاحظات ژئوپلیتیکی