بعد از اجرای موفقیت آمیز عملیات ثامن الائمه(ع) و اقدام سپاه در به کارگیری منسجم و حساب شدة نیروهای داوطلب مردمی، این ایده در مسئولان سپاه بیش ازپیش مورد توجه قرار گرفت که با سرمایه گذاری بیشتر در آموزش نیروهای داوطلب بسیجی و سازمان دادن آنها توان رزمی را به گونه ای افزایش دهند که موازنه قوا به سود نیروهای جمهوری اسلامی ایران سنگینی کند.

بنابراین، سپاه برای تأمین نیروهای مورد نیاز جنگ دو اقدام اساسی انجام داد: اعزام نیرو و راه اندازی ستادهای عملیاتی در مناطق. برای برآورده شدن هدف اول، سپاه که در آن زمان فاقد مربی، تجهیزات و اماکن آموزش کافی برای نیروهای داوطلب بسیجی بود، درصدد تأمین آنها برآمد. توافق با فرماندهی نیروی زمینی ارتش برای واگذاری برخی پادگان ها به سپاه جهت آموزش نیروهای داوطلب بسیجی، تلاش برای بهبود تشکیلات سپاه و انطباق آن با وضع موجود به منظور رفع نیازمندی های اساسی جنگ ازطریق فعال سازی و تقویت واحد آموزش و واحد بسیج از راهکارهایی بود که فرماندهی سپاه دنبال می کرد.

فرماندهی سپاه در آن زمان جذب، آموزش و اعزام ١٠ تا ١٢ هزار نیروی داوطلب بسیجی در هر ماه را جزء اهداف اصلی واحد اعزام نیرو اعلام کرد.

از سوی دیگر، سپاه در بُعد عملیاتی نیز باتوجه به تحولات صورت گرفته که منجر به عملیات ثامن الائمه(ع) و تداوم آن تا عملیات طریق القدس شد، نیاز به تعریف جدیدی از وضعیت سازمانی خود در راه اندازی ستادهای عملیاتی مناطق برای تقسیم امکانات، برآورد و تخصیص نیرو، تعیین اولویت مناطق عملیاتی، برآورد عملیاتی، طرح ریزی کلی عملیات و... داشت.

هم زمان با این تغییرات و تحولات، گردان های عملیاتی سپاه نیز که تلاش و عملکرد موفقی در عملیات ثامن الائمه(ع) داشتند و ظرفیت نیروی آنان فراتر از یک گردان بود، به رده سازمانی تیپ ارتقا یافتند و پیامد این امر شرکت ٤ تیپ عملیاتی با اسامی و شماره های جدید با نام های تیپ١٤ امام حسین(ع)، تیپ٣١ عاشورا، تیپ٢٥ کربلا و... در عملیات طریق القدس بود. سردار غلامعلی رشید دراین باره منشأ ایده تبدیل گردان ها را به تیپ این گونه بیان می کند: «ما در روز عملیات ثامن الائمه(ع) احساس می کردیم اینها توان تیپ دارند، اینها توانایی یک تیپ دارند، منتها اسم تیپ نبود، ولی میزان مشارکتشان [درحد تیپ بود و] درست با تیپ های ارتش ادغام شدند؛ یعنی احمد کاظمی آمد با تیپ٢ لشکر٧٧ با کهتری ادغام شد که او ٣ گردان داشت، این هم ٣ گردان. مثلاً حسین خرازی با تیپ١ لشکر٧٧ [که] فرمانده تیپش فرمنش [بود]. او هم مثلاً ٣ گردان آورد، او هم ٣ گردان که حالا باز هرکدام یک گردان برای احتیاط داشتند. اسدی و قربانی هم همین طور با تیپ١ لشکر این تیپ٣ بود. در محور تیپ١ لشکر٧٧ در محور ارتش در ایستگاه ٧ ادغام شدند. حالا عساکره هم در محور ماهشهر بود. او هم یکی دو گردان داشت