گزارش داد: «ترکیه در روزهای آینده به این دو نفر که خواهان پناهندگی سیاسی از فرانسه هستند اجازه سفر به آن کشور را خواهد داد.» این رادیو به نقل از این منبع افزود: «یک مقام مسئول وزارت خارجه ترکیه امروز اظهار داشت در اینکه با اعطای پناهندگی سیاسی به این دو شخص به آنها اجازه داده خواهد شد تا ترکیه را به سوی فرانسه ترک کنند، هیچ گونه شکی وجود ندارد. وی گفت شورای وزیران دراین زمینه نظر خود را خواهد داد. این مقام ترکیه توضیح داد، هلیکوپتری که به وسیله دو خلبان به ترکیه آورده شده در خلال روزهای آینده تحویل مقامات ایرانی خواهد شد.»[١]

ضمیمه گزارش٩١٩: متن نامه غلامعلی رشید به فرماندهان سپاه و یگان های عملیاتی منطقه درباره دلایل عقب نشینی عراق به جنوب رودخانه نیسان

بخشی از بررسی تحلیلی غلامعلی رشید درباره دلایل عقب نشینی نیروهای عراقی در حدفاصل سابله تا نیسان به شرح زیر است:

«پس از حمله پیروزمندانه طریق القدس که در بخش شمال نیسان به طور کامل انجام نگردید، منطقه ای به وسعت بیش از یک صد کیلومتر مربع با شکل هندسی مثلث در شمال رود نیسان در اشغال دشمن باقی ماند که شط نیسان از غرب دغاغله تا شرفه قاعده این مثلث را تشکیل می دهد. به طورکلی یکی از اهداف اصلی طرح طریق القدس قطع ارتباط نیروی دشمن در شمال و جنوب خوزستان بود که در عملیات حاصل شد و ضمناً با امکانات وسیع جاده سازی که دشمن در منطقه به کار گرفته بود و درحال احداث معابر و مسیرهای چندگانه ای برای گسترش این ارتباط بود، مشخص گردید که اهمیت این ارتباط برای دشمن نقش حیاتی و فراوانی داشته است. پس از شکست [ارتش عراق] در تاریخ ٨/٩/١٣٦٠، [یگان های] ارتش عراق تلاش فراوانی را برای تصرف مجدد بستان و برقراری مجدد ارتباط [میان] منطقه دزفول و غرب اهواز با خرمشهر آغاز کردند، به طوری که تیپ١٨ پیاده، تیپ٤٢٢ پیاده و تیپ١٧ زرهی (از منطقه دزفول) را به منطقه (غرب چزابه و سوبله)؛ یعنی نقطه ای از مرز که ما به آن رسیده بودیم، آورد و از سوی دیگر، به تیپ٢٤ مکانیزه در منطقه دزفول آماده باش داد و اقدام به تعویض آن فقط با یک گردان تانک در منطقه دشت عباس نمود تا آن را هم در منطقه شمال نیسان بیاورد و تا قبل از رسیدن این تیپ تازه نفس، حتی با باقیمانده تیپ٤٨ پیاده و گردان تانک قتیبه اقدام به پاتک به پل سابله نمود تا بتواند مجدداً خود را به بستان و سپس به چزابه برساند که اگر البته این نیرو در مأموریت خود تا ٢٤ ساعت موفق می شد، حمله ادامه پیدا می کرد، اما با توجهات حضرت ولی عصر(عج) و لطف خداوند تبارک وتعالی این پاتک دشمن با یک حرکت دسته جمعی نیروهای رزمنده سپاه و ارتش کاملاً به صورت معجزه آسا درهم کوبیده شد، به طوری که فقط حدود بیش از ١٠ تانک و نفربر در اطراف پل سابله باهم برخورد کردند و یا روی هم رفته یا در آب افتادند و بیش از این تعداد هم تانک های تی٦٢ خود را سالم رها کرده و فرار کردند. پس از این پاتک، دشمن مجبور شد خود را به جنوب نهر سابله بکشد و در آنجا پدافند نماید. فاصله دشمن تا سابله چیزی کمتر از یک کیلومتر بود، لذا شهر سابله دراختیار نیروهای اسلام بود و به خصوص چون منطقه سعیدیه نیز دراختیار دشمن نبود، ما می توانستیم از غرب نیروهای دشمن نیز به شناسایی و یا عملیات دست بزنیم؛ یعنی دقیقاً منطقه شمال هور مجریه در کنار نهر تیل که از سابله منشعب می شود.

دشمن نیروهای خود را به شرق نهر تیل برده بود و بااینکه تا منطقه دفار سفلی را نیز می توانست در اشغال خود داشته باشد، ولی این کار را نکرده بود، لذا پس از شناسایی منطقه و مذاکرة ستادهای سپاه و ارتش قرار بر این شد که در شاخه غربی نهر تیل؛ یعنی عقبه شمالی دشمن، جبهه ای باز شود و دشمن از دو یا سه سو درگیر شود.

در تاریخ ١٧/٩/١٣٦٠، تیپ٢٤ مکانیزه وارد منطقه شمال نیسان گردید و با تیپ٤٨ پیاده به علت اینکه استعداد خود را از دست داده بود و قادر به پدافند در منطقه هم نبود، تعویض گردید. دشمن در وسعت حدود یک صد کیلومتر مربع و به خصوص با عقبه ای که یک رود پرآب با عرض حدود ٣٠ متر بود،

[١] همان، ص٢٧، بخش عربی رادیو ابوظبی، ٣٠/٩/١٣٦٠.