در ادامه اقدامات نیروهای خودی برای اجرای عملیات در چند قله شیاکو (انار، بزنیلی، چاله واران و فریدون کوشیار)، نیروهای مشترک سپاه و ارتش (٣٠٠ نفر از سپاه و یک گروهان از ارتش) با تاریک شدن هوا به این اهداف حمله کردند و در یک نبرد سخت و سنگین موفق به تصرف قله انار و قسمتی از قله بزنیلی شدند، اما به دلیل مقاومت سرسختانه دشمن و شهید یا مجروح شدن اکثر فرماندهان عملیاتی، نیروهای خودی از ادامه عملیات باز ماندند.

ساعت ٨ صبح نیز تعدادی نیروی کمکی برای تکمیل تصرف بزنیلی وارد عمل شدند که به دلیل زخمی شدن فرمانده آنان عملیات ناموفق ماند. باوجود آنکه پیروزی های به دست آمده در این عملیات نسبی بود، هم زمان با اجرای این عملیات، نیروهای خودی برای تقویت برخی مواضع خودی و تسلط دید و تیر تانک بر مواضع دشمن، چند تانک را در دشت تک میان جابه جا کردند.[١]

براساس حوادث روزهای گذشته می توان چنین نتیجه گیری کرد که فشار ارتش عراق با آوردن یگان های جدید و تازه نفس و افزایش حجم آتش و بمباران مواضع نیروهای ایرانی هرروز بیشتر می شد، اما مقاومت نیروهای خودی در پنج روز گذشته سبب بی نتیجه ماندن اقدامات دشمن شد.[٢]

گلوله باران اماکن مسکونی به وسیله توپخانه های عراق امروز شدت کمتری داشت. همچنین از شدت گلوله باران شهر آبادان نیز که هرروز انجام می شود کاسته شده بود و فقط محوطه گمرک این شهر چند بار به وسیله گلوله های توپ و خمپاره هدف قرار گرفت که به آتش سوزی چند نقطه و واردشدن خسارت هایی انجامید.[٣]

[١] گزیده اسناد عملیات مطلع الفجر (آماده سازی، تشریح و جمع بندی عملیات)، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، ١٣٧٨، از تاریخ ٢٠/٩/١٣٦٠ تا ٢٥/١١/١٣٦٠، ص٤١.

[٢] سیدیعقوب حسینی و محمد جوادی پور، ارتش جمهوری اسلامی ایران در هشت سال دفاع مقدس، جلد٥، تهران: سازمان عقیدتی - سیاسی ارتش، ١٣٧٣، ص٢٥٥؛ و- گزیده اسناد عملیات مطلع الفجر، پیشین، صص ٤١ - ٣٩؛ و- روزنامه اطلاعات، ٢٥/٩/١٣٦٠، ص١.

[٣] سند شماره ٤٢٧٢٦٩ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از شهربانی استان خوزستان به استاندار خوزستان، ٢٦/٩/١٣٦٠، سند تک برگی.