المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٨ - اقسام الف و لام

الف و لام زائده بردو قسم است:

ز: الف و لام زائده لازمه مانند الف و لام الّذى و الّتى.

ح: الف و لام زائده غير لازمه همچون الف و لام داخل برسر اعلام.

پس از توجّه باين مقدّمه مى‌گوئيم:

اينكه شارح كلمه « الف و لام» در متن مصنّف را به « المعرفة » مقيّد ساخت و گفت:

يكى از علائم اسم دخول الف و لام تعريف است مقصودش الف و لام تعريف عهد و تعريف جنس و زائده مى‌باشد و بدين‌ترتيب الف و لام موصوله مورد احتراز واقع مى‌شود چه آنكه الف و لام موصوله را اصطلاحا الف و لام تعريف نخوانند از اينرو برغير اسم يعنى افعال نيز گاهى و بطور ندرت داخل مى‌گردد.

قوله: و ما يقوم مقامها: يعنى مقام الف و لام.

قوله: كام فى لغة طىّ: فلذا شخص طائى در سؤالش از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين عرض كرد:

أمن امبرّ امصيام فى امسفر.

« آيا روزه گرفتن در سفر عمل پسنديده و خوبى است».

و حضرت در جوابش فرمودند:

ليس من امبر امصيام فى امسفر.

« گرفتن روزه در سفر عمل شايسته‌اى نيست».

شرح عربى:

و مسند، اى الاسناد اليه.

ترجمه و شرح:

مصنّف گويد:

يكى ديگر از علائم اسم مسند است.

شارح گويد:

منظور مسند اليه مى‌باشد نه مسند چه آنكه مسند مشترك بين اسم و فعل‌