حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥ - حديث

و بى‌نيازى‌ات را پيش از نيازمندى؛ و زندگى‌ات را پيش از مرگ.

٦. پيامبر صلى الله عليه و آله: بنده بايد براى سراى آخرتش از دنيا، و براى مرگش از زندگى، و براى پيرى‌اش از جوانى، توشه برگيرد؛ زيرا كه دنيا براى شما آفريده شده و شما براى آخرت آفريده شده‌ايد.

٧. پيامبر صلى الله عليه و آله: اى مردم! براى شما نشانه‌هايى است. به سوى آنها حركت كنيد، و براى شما پايانى است. به سوى آن بشتابيد. به راستى كه مؤمن، ميان دو هراس قرار دارد: روزى كه [بر او] گذشته است و نمى داند خداوند، چگونه درباره‌اش داورى مى‌كند، و روزى كه باقى مانده و نمى‌داند خداوند با او چه خواهد كرد. پس، بنده بايد از خود براى خويش مايه بر گيرد، و از دنيايش براى سراى آخرت، و از جوانى‌اش براى پيرى، و از تن‌درستى‌اش براى بيمارى، و از زندگى‌اش براى مرگ. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، پس از مرگ، راهى براى كسب خوش‌بختى و پس از دنيا، سرايى جز بهشت و دوزخ نيست.

٨. پيامبر صلى الله عليه و آله: كارها در گِرو زمان خويش‌اند.

٩. امام على عليه السلام: جوانى‌ات را پيش از پيرى، و تندرستى‌ات را پيش از بيمارى درياب.

١٠. امام على عليه السلام: فرصت را پيش از آن كه اندوه گردد، درياب.

١١. امام على عليه السلام: چه نزديك است دنيا به نابودى، و جوانى به پيرى!

١٢. امام على عليه السلام: آن كه فردا را از عمر خويش بشمارد، مرگ را در جاى شايسته‌اش قرار نداده است.

١٣. امام على عليه السلام: از فرصت‌هاى خوب، بهره گيريد؛ زيرا مانند گذر ابرها، مى‌گذرد.