حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩ - ١/ ٥ حسابرسى روزگار جوانى

كارهاى مباح دنيايى سرگرم بوده است. آنگاه، به جهت از دست دادن اين لحظه‌ها، احساس حسرت و تأسّف به وى دست مى‌دهد؛ چرا كه مى‌توانست آن را از نيكى‌هاى بى‌شمار، پُر سازد و اين سخن خداوند: (آن [روز]، روز حسرت خوردن است) بدين اشاره دارد.

١/ ٤

تلاش خستگى ناپذير در راه كمال‌

١٨. پيامبر صلى الله عليه و آله: دنيا، ساعتى است. آن را براى اطاعتِ [خداوند] قرار ده.

١٩. امام صادق عليه السلام: آن كه دو روزش برابر باشد، مغبون است، و آن كه دومين روزش بدتر باشد، نفرين شده است. آن كه پيشرفت را در خود نبيند، به نقصانْ نزديك‌تر است و هر كه به نقصانْ نزديك‌تر باشد، مرگ از زندگى برايش بهتر است.

١/ ٥

حسابرسى روزگار جوانى‌

٢٠. پيامبر صلى الله عليه و آله: آدمى در روز قيامت، از نزد خداوند، قدمى برنمى‌دارد، جز آن كه درباره پنج چيز از او پرسش مى‌شود: از عمرش كه در چه راهى سپرى كرده؛ و از جوانى‌اش كه در چه راهى هدر داده؛ و از ثروتش كه چگونه به دست آورده و چگونه خرج كرده است؛ و از اين كه به دانسته‌هايش چگونه عمل كرده است.

٢١. پيامبر صلى الله عليه و آله: بنده، در روز قيامت، گام از گام برنمى‌دارد، مگر آن كه از چهار چيز پرسيده شود: از عمرش كه چگونه سپرى ساخته، و از جوانى‌اش كه چگونه هدر داده، و از ثروتش كه از كجا به دست آورده و چگونه خرج كرده است؛ و از دوستى ما اهل بيت [پيامبر صلى الله عليه و آله‌].