حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١ - ١/ ٣ ٦ احتجاج خداوند به يوسف بر جوان زيبا

٥٢٥. الأمالى صدوق به نقل از وهب بن مُنّبه: در برخى كتاب‌هاى خداوند عز و جل خواندم كه يوسف عليه السلام با همراهانش بر همسر عزيز، گذر كرد و او در زباله‌دانى نشسته بود. در اين هنگام، زن گفت: سپاس، خدايى را كه پادشاهان را بر اثر نافرمانى برده گردانيد و بردگان را بر اثر اطاعت، پادشاه گردانيد. تنگ‌دستى به ما روى كرده است به ما صدقه‌اى بده.

يوسف عليه السلام گفت: «ناسپاسى نعمت‌ها، آفتِ استمرار آن است. كارى كن تا آلودگى گناه از تو پاك شود؛ چرا كه جايگاه اجابت [دعا]، دل‌هاى پاك و رفتار پاكيزه است».

زليخا گفت: پس از آن ماجرا، جامه گناه بر تن نكرده‌ام و من، شرم دارم كه خداوند، مرا در جايگاه درخواست مهربانى بيند و هنوز چشمانم اشك‌هاى لازم را نريخته و بدنم، پشيمانى شايسته را به جاى نياورده است.

يوسف عليه السلام به وى گفت: «پس بكوش، كه همين راه، ممكن است تو را به هدف برساند، پيش از آن كه عمرت سر آيد و زمان را از كف بدهى».

زليخا گفت: عقيده من، چنين است و اگر پس از من زنده ماندى، خبرش به تو مى‌رسد.

يوسف عليه السلام دستور داد به وى، يك قِنطار[١] طلا بدهند.

زليخا گفت: روزى، حتمى است و من، گرچه گرفتار خشم شده‌ام؛ امّا به پستى برنمى‌گردم.

يكى از فرزندان يوسف عليه السلام به وى گفت: اين زن كه بود كه جگرم برايش كباب شد و دلم برايش به رحم آمد؟

يوسف عليه السلام گفت: «اين، جنبده‌اى اندوهگين است كه در بندِ انتقام افتاده است».

پس از آن، يوسف عليه السلام با وى ازدواج كرد و او را باكره يافت. پرسيد: «چگونه باكره‌اى، با اين كه شوهر داشتى؟».

زليخا گفت: شوهرم، ناتوانى جنسى داشت و سردْ مزاج بود.

١/ ٣ ٦

احتجاج خداوند به يوسف بر جوان زيبا

٥٢٦. امام صادق عليه السلام: روز قيامت، زنى زيبا آورده مى‌شود كه به خاطر زيبايى‌اش فريب خورده است. زن مى‌گويد: خدايا! مرا زيبا آفريدى و گرفتار شدم.

[١] قِنطار: واحد وزنى در قديم كه به چهار هزار دينار، يك‌صد من، صد مثقال و ... مى‌گفته‌اند.