اگر از وى شويم، از ما غافل نمى‌شود، اگر فراموشش كنيم، فراموشمان نمى‌كند، كيفرت را در نظر ما ناچيز مى‌نمايد، و ما را از ديگرى جز تو مى‌ترساند. اگر آهنگِ گناه كنيم، در ارتكاب آن، دليرمان مى‌گرداند و اگر آهنگ كارى شايسته كنيم، از گزاردنش بازمان مى‌دارد، هواهاى نفسانى را براى ما مى‌آرايد و شبهات را به ما مى‌نماياند. اگر وعده‌مان دهد، دروغ، مى‌گويد، و اگر آرزويى در دلمان برانگيزد، خلاف آن مى‌كند. اگر مكرش را از ما باز نگردانى، گم‌راهمان مى‌سازد و اگر از تبهكارى‌اش بازمان ندارى، ما را مى‌لغزاند.

بار خدايا! به توانايى‌ات قدرتش را در هم شكن، تا بنيان سعادتمان را نلرزاند، و توفيق دعايمان ده تا ما را از مكر و فريبش نگه دارد.

بار خدايا! همه خواسته‌هايم را عطا كن، حوايجم را برآور، و از اجابت محرومم مساز، كه اجابت را خود بر عهده گرفته‌اى. دعايم را از درگاهت مگردان، كه خود بدان فرمانم داده‌اى. آنچه دنيا و آخرتم را اصلاح مى‌كند، عطايم كن: بر زبانش آورده باشم يا از يادش برده باشم، اظهارش كرده باشم يا در دل نهان داشته باشم، آشكارش كرده باشم يا پوشانده باشم.

[بار خدايا!] چنان كن كه در همه حال، با درخواست از تو، از مصلحان باشم، و با طلب از درگاهت، از كام‌يافتگان گردم، و با توكلّ بر تو از كسانى نباشم كه محروم‌اند.

[بار خدايا!] در شمارِ آنانم بر پناه جستن به تو خو گرفته‌اند و از سودايت سود برده‌اند و در آسايشگاهِ عزّتت آرميده‌اند و از كَرَمت به روزىِ حلال، دست يافته‌اند و از بخششت به فراخىِ نعمت رسيده‌اند و با تو از ذلّت به عزّت دست يافته‌اند و از ستم به دادگرى‌ات پناه جسته‌اند و به مِهرت از گرفتارى رهيده‌اند و از توانگرى‌ات توانگرى يافته‌اند و به پارسايى‌ات از گناه و لغزش مصون مانده‌اند و به طاعتت به خير و رشاد و صواب، توفيق يافته‌اند، و به قدرتت از گناهان رهايى يافته و در كوى رحمت آرميده‌اند.

بار خدايا! همه اين خواسته‌ها را به توفيق و مهرت ارزانى‌ام دار، و ما را از عذاب دوزخت نگه دار، و همه مردان و زنان با ايمان را در اين سراى در گذار و آخرت ماندگار، بدانچه براى خود و فرزندانم خواسته‌ام گرامى دار، كه تو نزديك و اجابت كننده‌اى، شنواى دانايى، درگذرنده و آمرزگارى، نرم‌خوى و مهربانى.

ما را در اين دنيا نيكى و در آخرت، نيكى عطا فرماى و از عذاب آتش، رهايى‌مان بخش.