حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - ٨/ ٥ عجب

٨/ ٥

عُجب‌

٤٣٤. امام على عليه السلام: بدترين خصلت، از خودْراضى بودن است.

٤٣٥. امام على عليه السلام: آن كه پيشِ خود، بزرگ باشد، نزد خداوند، ناچيز است.

٤٣٦. امام صادق عليه السلام: تقواى الهى پيشه سازيد و به يكديگر، حسادت نورزيد. گشت و گذار در شهرها، جزو شريعت عيسى بن مريم عليه السلام بود. در يكى از سفرهاى عيسى عليه السلام، مردى كوتاه قد، همراه او بود كه از ملازمان وى به شمار مى‌رفت. وقتى عيسى عليه السلام به دريا رسيد، «بسم اللّه» را از روى يقين گفت و بر روى آب، راه رفت. مرد كوتاه قد، چون ديد عيسى عليه السلام عبور كرد، «بسم اللّه» را با يقين گفت و بر روى آب، راه رفت و به عيسى عليه السلام پيوست.

در اين هنگام، عُجْب او را فرا گرفت. [با خود] گفت: اين، عيسى روح اللّه است كه بر روى آب راه مى‌رود و من هم بر روى آب، راه مى‌روم. پس او چه برترى‌اى بر من دارد؟

در اين هنگام، در آب فرو رفت و از عيسى عليه السلام كمك خواست. عيسى عليه السلام او را از آب بيرون كشيد و به وى گفت: «مرد! چه گفتى [كه چنين گرفتار شدى‌]؟».

مرد گفت: [با خود] گفتم: اين، روح اللّه است كه بر آب راه مى‌رود و من هم بر روى آب راه مى‌روم، و گرفتار عُجب شدم.

عيسى عليه السلام به وى فرمود: «خود را در منزلتى غير از آنچه خدا برايت مقرّر كرده بود، قرار دادى. پس خداوند بر گفته‌ات بر تو خشم گرفت. از گفته‌ات به سوى خداوند، توبه كن».

مرد، توبه كرد و به منزلتى كه خداوند برايش قرار داده بود، بازگشت.

پس، تقواى الهى پيشه كنيد و به يكديگر، حسادت نورزيد.