حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٣ - حديث

٦/ ١٥

پوشش‌

قرآن‌

(اى پيامبر! به زنان و دخترانت و به زنان مؤمنان بگو: پوشش‌هاى خود را بر خود، فروتر گيرند. اين، براى آن كه شناخته نشوند و مورد آزار قرار نگيرند، [به احتياط] نزديك‌تر است؛ و خدا، آمرزنده مهربان است).

حديث‌

٢٨٦. امام باقر عليه السلام: جوانى از انصار، در مدينه با زنى رو در رو شد و آن زمان، زنان، سر را از پشتِ گوش‌هايشان مى‌پوشاندند. جوان، در حالى كه زن به سوى او مى‌آمد، به وى نگاه كرد. وقتى زن از كنار جوان گذشت، جوان، همان‌طور راه مى‌رفت، وارد كوچه بنى فلان شد و از پشت سر به آن زن مى‌نگريست. صورتش به استخوان يا شيشه‌اى كه در ديوار بود، خورد و شكاف برداشت. وقتى زن رفت، جوان متوجّه شد خون بر سينه و لباسش مى‌ريزد. با خود گفت: به خدا سوگند، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله خواهم رفت و داستان را به ايشان خواهم گفت. سپس، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. وقتى پيامبر خدا او را ديد، پرسيد: «اين چه وضعى است؟»

جوان، داستان را گفت. آنگاه، جبرئيل عليه السلام نازل شد و اين آيه را آورد: (به مردان با ايمان بگو: ديده فرو نهند و پاك دامنى ورزند كه اين، براى آنان، پاكيزه‌تر است؛ زيرا خدا به آنچه مى‌كنند، آگاه است).

٢٨٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، لعنت كند زنانِ مردْنما [در لباس و پوشش‌] را؛ و خداوند، لعنت كند مردانِ زن‌نما [در پوشش و آرايش‌] را.

٢٨٨. امام على عليه السلام: در روزى تاريك و بارانى به همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در بقيع نشسته بودم كه زنى، سوار بر الاغ، گذشت. پاى الاغ در چاله‌اى افتاد و زن، از آن به پايين افتاد. پيامبر صلى الله عليه و آله، رو گردانْد. ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: اى پيامبر خدا! اين زن، شلوار به پا دارد.