حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٥ - ٥/ ٤ شناخت مردم

٥٦٩. تحف العقول: امام حسين عليه السلام فرمود: «برادران، چهار دسته‌اند: برادرى براى تو و خودش، برادرى براى تو، برادرى عليه تو، و برادرى نه براى تو و نه براى خودش».

معناى اين سخن را از ايشان پرسيدند. فرمود: «برادرى كه براى تو و براى خود است، همان برادرى است كه خواهان دوام برادرى است و با آن، نابودىِ برادرى را نمى‌جويد. اين براى تو و خويش است؛ چون اگر اين برادرى كامل شود، زندگى هر دو، آسوده خواهد بود و اگر از ميان برود [و يا سست گردد]، خوشى هر دو از ميان مى‌رود.

برادرى كه براى توست، همان برادرى است كه خويشتن را از بند طمع، رهانده و به رغبت گراييده و چون در برادرى رغبت ورزد، به دنيا طمع نكند و اين، به تمام و كمالْ براى توست.

برادرى كه عليه توست، همان برادرى است كه پيشامدهاى روزگار را بر تو انتظار مى‌كشد و [كينه‌هاى‌] درون را مى‌پوشانَد و ميان مردم بر ضدّ تو دروغ مى‌بندد و به ديده حسد به سيماى تو مى‌نگرد، و بر اوست لعنت خداى يكتا.

برادرى كه نه براى توست و نه براى خود، كسى است كه خدا از حماقت، آكنده‌اش كرده و او را از خود، دور كرده است. پس او را مى‌بينى كه خود را بر تو ترجيح مى‌دهد و از سرِ بخل و آز، آنچه را دارى، مى‌طلبد».