حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٣ - د رؤياى امام، قبل از روز عاشورا

٣١١. كامل الزيارات‌ به نقل از شهاب بن عبد ربّه، از امام صادق عليه السلام: چون امام حسين عليه السلام از گردنه بطن بالا رفت، به يارانش فرمود: «من، خود را جز كشته شده نمى‌بينم».

گفتند: از چه رو، اى ابا عبد اللّه؟!

فرمود: «به دليل خوابى كه ديده‌ام».

گفتند: آن چيست؟

فرمود: «سگ‌هايى را ديدم كه مرا گاز مى‌گيرند و سخت‌ترينِ آنها، سگ پيسه‌اى بود».

د رؤياى امام، قبل از روز عاشورا

٣١٢. تاريخ الطبرى: عمر بن سعد، بانگ سر داد: اى سواران خدا! سوار شويد. بشارتتان باد! خود نيز با آنان، سوار شد و پس از نماز عصر، به سوى آنان (سپاه امام حسين عليه السلام) تاخت. امام حسين عليه السلام جلو خيمه‌اش چمباتمه زده و [انحناى‌] شمشيرش را به دور پاهايش حلقه كرده بود كه خوابش بُرد و سرش بر زانو، خم شد. در اين هنگام، شيون خواهرش زينب عليها السلام را شنيد كه به برادرش نزديك شد و گفت: برادرم! آيا صداها را نمى‌شنوى كه نزديك شده‌اند؟

حسين عليه السلام سرش را بلند كرد و فرمود: «پيامبر خدا را در خواب ديدم كه به من فرمود:" تو به سوى ما مى‌آيى"».

پس خواهرش بر صورت خود زد و گفت: واى بر ما!

امام عليه السلام فرمود: «خواهر عزيزم! واى بر شما نيست. آرام باش، خداى رحمان، تو را رحمت كند!